تاب آوری مقصدهای گردشگری ساحلی در مواجهه با تغییرات اقلیمی: مروری بر رویکردهای مدیریت بحران و معیشت های وابسته به اقتصاد دریا

مقاصد گردشگری ساحلی، به عنوان هسته های اقتصاد آبی، با تهدیدهای ترکیبی تغییرات اقلیمی مانند بالا آمدن سطح دریا، فرسایش ساحلی، نفوذ شوری و تشدید رخدادهای حدی مواجه هستند. این پدیده ها نه تنها زیرساخت های گردشگری، بلکه معیشت های وابسته به دریا، به ویژه کشاورزی ساحلی و صیادی را که ستون تاب آوری اقتصادی–اجتماعی این مناطق هستند، به طور جدی تضعیف می کنند. این مقاله مروری با هدف تحلیل تاب آوری این مقاصد و معیشت های مرتبط، به بررسی انواع بحران های اقلیمی، رویکردهای مدیریت بحران و سازوکارهای حفظ معیشت ها می پردازد. یافته ها نشان می دهد گذار از مدیریت بحران واکنشی به رویکردهای پیش نگر و تاب آور مبتنی بر ابعاد زیست محیطی، اقتصادی، اجتماعی و نهادی، ضرورتی اجتناب ناپذیر است. در این چارچوب، تنوع بخشی معیشتی و تقویت پیوندهای هم افزا بین گردشگری، کشاورزی و شیلات، نقش کلیدی در کاهش آسیب پذیری ایفا می کند. برای تحقق این هدف، استقرار مدیریت یکپارچه نواحی ساحلی، توسعه معیشت های مکمل، و استقرار حکمرانی مشارکتی از طریق کمیته های محلی بحران، به عنوان راهکارهای محوری پیشنهاد می شوند. این پژوهش بر لزوم نگرش یکپارچه و بین بخشی برای تضمین پایداری مقاصد گردشگری ساحلی و اقتصاد آبی در عصر تغییر اقلیم تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ساحلی ، گردشگری ساحلی ، مدیریت بحران ، اقتصاد آبی ، تغییرات اقلیمی