تاثیر مسائل روان شناختی بازی بر آموزش و تربیت دانش آموزان

بازی به عنوان یکی از بنیادی ترین فعالیت های دوران کودکی، نقش اساسی در رشد شناختی، عاطفی، اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مسائل روان شناختی بازی بر فرآیند آموزش و تربیت دانش آموزان انجام شده است. در این مقاله با رویکردی توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای و مطالعات پیشین، ابعاد روان شناختی بازی شامل رشد شناختی، تنظیم هیجان، شکل گیری مهارت های اجتماعی، انگیزش تحصیلی، خلاقیت، خودکارآمدی و کاهش اضطراب بررسی شده است. یافته ها نشان می دهد که بازی نه تنها به عنوان ابزار سرگرمی، بلکه به عنوان راهبردی آموزشی و تربیتی، موجب بهبود یادگیری معنادار، افزایش تعاملات اجتماعی مثبت، تقویت مسئولیت پذیری و ارتقای سلامت روان دانش آموزان می شود. نتایج پژوهش حاکی از آن است که ادغام هدفمند بازی در برنامه های درسی می تواند کیفیت آموزش را افزایش داده و زمینه ساز تربیت متعادل و همه جانبه شود. در پایان پیشنهادهایی کاربردی برای معلمان، والدین و سیاست گذاران آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

بازی ، روان شناسی تربیتی ، رشد شناختی ، انگیزش تحصیلی ، سلامت روان ، تربیت دانش آموزان