ارائه الگوی جامع جهت کنترل و کاهش پرسه زنی اینترنتی در سازمان ها

پژوهش حاضر با هدف ارائه الگویی جامع برای شناسایی مولفه های سازنده، کنترلی، و کاهنده پرسه زنی اینترنتی در سازمان های دولتی ایران انجام شد تا راهکارهایی عملی برای افزایش بهره وری و کاهش خطرات سایبری ارائه دهد. بررسی مطالعات پیشین نشان دهنده شکاف عمیق در حوزه استراتژی های فرهنگی و غیرمحدودکننده برای مدیریت پرسه زنی است. این مطالعه کیفی با رویکرد تحلیل مضمون، داده های حاصل از ۱۲ مصاحبه نیمه ساختارمند با خبرگان مدیریت و روان شناسی از سازمان هایی مانند وزارت صنعت، معدن و تجارت، سازمان ملی بهره وری، اتاق بازرگانی، و دانشگاه ها را تحلیل کرد. تحلیل داده ها سه مضمون فراگیر را شناسایی کرد: ۱) علل و زمینه های پرسه زنی اینترنتی، شامل عوامل فردی (بی انگیزگی، استرس، خودکنترلی پایین، فرسودگی شغلی، وابستگی نسلی، تنهایی در محل کار)، سازمانی (ضعف نظارت، فرهنگ ضعیف، ابهام شغلی، عدم شفافیت پاداش ها)، و فناورانه (دسترسی آسان به اینترنت، محرک های دیجیتال)؛ ۲) مکانیزم های کنترلی، شامل ابزارهای فناورانه (نظارت هوشمند، داشبوردهای بهره وری، اعلان های خودتنظیم کننده) و سیاست های سازمانی (نظارت مشارکتی، خط مشی های شفاف) با چالش هایی مانند نگرانی های حریم خصوصی و ضعف اجرا؛ ۳) راهکارهای پیشگیرانه و کاهنده، شامل انگیزه بخشی (پروژه های معنادار، خودمختاری، شفافیت پاداش ها)، آموزش (سواد دیجیتال، مدیریت زمان و استرس)، و بهبود فرهنگ سازمانی (فضاهای اشتراکی، رهبری تحول آفرین، حرفه ای گری). پلتفرم های داخلی و فضاهای معاشرت به عنوان راه حل های بومی پیشنهاد شدند. پرسه زنی اینترنتی در سازمان های ایرانی پدیده ای چندوجهی است که از تعامل عوامل فردی، سازمانی، و فناورانه ناشی می شود. مدیریت آن نیازمند ابزارهای غیرمحدودکننده و نظارت مشارکتی است، درحالی که کاهش پایدار آن از طریق انگیزه بخشی، آموزش سواد دیجیتال، و فرهنگ سازی حرفه ای محقق می شود. الگوی پیشنهادی این پژوهش، با ارائه راهکارهای بومی و کاربردی، می تواند بهره وری سازمانی را تقویت کند و زمینه را برای تحقیقات آینده در حوزه رفتار دیجیتال هموار سازد.

کلیدواژه ها:

پرسه زنی اینترنتی ، سازمان های دولتی ، تحلیل مضمون ، بهره وری ، استراتژی