مروری بر خودکار امدی تحصیلی در محیط های یادگیری مجازی

هدف از این پژوهش بررسی نقش و اهمیت خودکارآمدی تحصیلی در محیط های یادگیری مجازی و تاثیر آن بر کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی یادگیرندگان است. با گسترش روزافزون آموزش های الکترونیکی و تغییر ساختار نظام های آموزشی به سمت یادگیری مبتنی بر فناوری، توجه به عوامل روان شناختی موثر بر یادگیری بیش از پیش اهمیت یافته است. در این میان، خودکارآمدی تحصیلی به عنوان باور فرد نسبت به توانایی خود در انجام موفق تکالیف آموزشی، یکی از مهم ترین پیش بینی کننده های موفقیت تحصیلی در محیط های مجازی محسوب می شود.یافته های این پژوهش نشان می دهد که خودکارآمدی تحصیلی با متغیرهایی مانند عملکرد تحصیلی، میزان مشارکت در یادگیری آنلاین، و استفاده از راهبردهای خودتنظیمی رابطه مثبت و معناداری دارد. همچنین مشخص شد که یادگیرندگانی که از سطح بالاتری از خودکارآمدی برخوردارند، در محیط های مجازی انگیزش بیشتری داشته، بهتر با چالش های آموزشی مواجه می شوند و عملکرد تحصیلی بهتری از خود نشان می دهند. در مقابل، ضعف در خودکارآمدی می تواند منجر به کاهش انگیزش، افت مشارکت و کاهش کیفیت یادگیری شود.در مجموع، نتایج این پژوهش نشان می دهد که توجه به تقویت خودکارآمدی تحصیلی می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش مجازی و افزایش اثربخشی فرآیند یادگیری داشته باشد. بنابراین، طراحی مداخلات آموزشی مبتنی بر افزایش خودکارآمدی می تواند به بهبود تجربه یادگیری در محیط های دیجیتال کمک کند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی تحصیلی ، یادگیری مجازی ، آموزش الکترونیکی ، خودتنظیمی یادگیری ، عملکرد تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، محیط های یادگیری آنلاین