بررسی تاثیر برنامهریزی درسی مبتنی بر مهارت بر تحقق عدالت آموزشی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر برنامهریزی درسی مبتنی بر مهارت بر تحقق عدالت آموزشی انجام شده است. عدالت آموزشی تنها به معنای دسترسی برابر به مدرسه نیست، بلکه شامل برخورداری همه دانشآموزان از فرصتهای یادگیری باکیفیت، توانمندساز و متناسب با نیازهای زندگی فردی و اجتماعی است. در نظامهای آموزشی حافظهمحور، دانشآموزانی که از حمایت خانوادگی، اقتصادی و فرهنگی بیشتری برخوردارند معمولا امکان موفقیت بیشتری دارند؛ اما برنامه درسی مبتنی بر مهارت میتواند با تاکید بر یادگیری فعال، کاربرد دانش، حل مسئله، همکاری، خودباوری و آمادگی برای زندگی و کار، زمینه مشارکت موثرتر گروههای متنوع دانشآموزی را فراهم کند. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه کتابخانهای است. یافتهها نشان میدهد که برنامهریزی درسی مهارتمحور از طریق کاهش شکاف میان آموزش رسمی و نیازهای واقعی زندگی، توجه به تفاوتهای فردی، تنوعبخشی به روشهای یاددهی-یادگیری، ارزشیابی عملکردی و تقویت شایستگیهای فردی و اجتماعی میتواند در تحقق عدالت آموزشی نقش مهمی داشته باشد. نتیجه پژوهش بیانگر آن است که عدالت آموزشی زمانی پایدار میشود که برنامه درسی به جای انتقال یکسان محتوا، فرصت رشد متوازن مهارتها را برای همه دانشآموزان فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

برنامهریزی درسی ، مهارتمحوری ، عدالت آموزشی ، فرصت یادگیری ، ارزشیابی عملکردی