کلاس درس در عصر عدم قطعیت: چگونه هوش مصنوعی مولد تعامل، اعتماد و مسئولیت را بازتعریف می کند

هوش مصنوعی مولد، به ویژه ابزارهایی مانند ChatGPT، Gemini، Grok و Claude، در سال های اخیر به سرعت وارد نظام های آموزشی شده و کلاس درس را به محیطی از عدم قطعیت تبدیل کرده است. این پژوهش با روش اسنادی و با هدف بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر سه بعد کلیدی آموزش، تعامل (معلم-دانش آموز و دانش آموز-دانش آموز)، اعتماد (به ابزارها و روابط آموزشی) و مسئولیت پذیری (یادگیری، ارزیابی و اخلاق) انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی تعامل را شخصی سازی کرده و دسترسی به یادگیری را تسهیل می نماید، اما خطرکاهش تعاملات انسانی، انزوای اجتماعی و تضعیف مهارت های ارتباطی را به همراه دارد. در زمینه ی اعتماد، مشکلات عمده شامل خطاهای الگوریتمی و فقدان شفافیت می باشد که موجب کاهش اطمینان معلمان و فراگیران می گردد. در بعد مسئولیت پذیری نیز تقلب آسان، ابهام در مالکیت فکری و کاهش انگیزه ی یادگیری عمیق مشاهده می شود. این پژوهش با شناسایی شکاف های مطالعاتی در ایران و ارائه چارچوب یکپارچه سه بعدی، نوآوری خود را در پیشنهاد مدل اخلاقی-آموزشی- بومی نشان می دهد. نتیجه گیری تاکید دارد که بدون سیاست گذاری دقیق، هوش مصنوعی می تواند به جای تقویت، اهداف آموزشی را تضعیف کند. پیشنهادات شامل آموزش سواد هوش مصنوعی، بازطراحی ارزیابی ها و تدوین سیاست های ملی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، تعامل آموزشی ، اعتماد ، مسئولیت پذیری ، عدم قطعیت ، کلاس درس