رابطه یادگیری شخصی سازی شده با خودکارآمدی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان متوسطه دوم شهر لار در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین یادگیری شخصی سازی شده با خودکارآمدی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر لار در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر لار به تعداد ۸۲۵ نفر بود که بر اساس جدول کرجسی و مورگان ، ۲۶۰ نفر به عنوان نمونه با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه یادگیری شخصی سازی شده، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینکز و مورگان و همچنین معدل نیم سال اول دانش آموزان به عنوان شاخص عملکرد تحصیلی استفاده شد. روایی ابزارها با استفاده از نظر متخصصان و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ تایید گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ و با بهره گیری از آمار توصیفی و استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد که بین یادگیری شخصی سازی شده و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰.۵۸ , p<۰.۰۱). همچنین بین یادگیری شخصی سازی شده و عملکرد تحصیلی دانش آموزان نیز رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد (r=۰.۴۲ , p<۰.۰۱). نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که یادگیری شخصی سازی شده قادر است ۳۴ درصد از واریانس خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان را پیش بینی کند. به طور کلی، یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری رویکرد یادگیری شخصی سازی شده می تواند نقش موثری در افزایش باور به توانمندی های تحصیلی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان داشته باشد. بنابراین پیشنهاد می شود معلمان و برنامه ریزان آموزشی با بهره گیری از روش های تدریس انعطاف پذیر و دانش آموزمحور، زمینه ارتقای کیفیت یادگیری در مدارس را فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

یادگیری شخصی سازی شده ، خودکارآمدی تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، آموزش دانش آموزمحور ، پیشرفت تحصیلی