بازی وارسازی محیط های آموزشی؛ راهبردی نوین برای تقویت انگیزه و مشارکت تحصیلی

با ظهور فناوری های نوین و تغییر نسل یادگیرندگان به «بومیان دیجیتال»، روش های سنتی تدریس در ایجاد انگیزه و مشارکت پایدار با چالش های جدی مواجه شده اند. هدف این پژوهش بررسی «تاثیر بازی وارسازی بر رفتار و مشارکت دانش آموزان در کلاس درس» است. این مطالعه با رویکردی تحلیلی و مرور سیستماتیک، چگونگی استفاده از مکانیک های بازی (مانند امتیاز، تراز، و بازخورد فوری) را در زمینه های غیربازی (آموزشی) برای اصلاح رفتار و افزایش درگیری تحصیلی واکاوی می کند. مبانی نظری پژوهش بر پایه نظریه خودتعیین گری (SDT) و نظریه جریان (Flow) استوار است که بر ارضای نیازهای روان شناختی استقلال، شایستگی و ارتباط تاکید دارند. یافته ها نشان می دهد که بازی وارسازی با تغییر ساختار پاداش دهی و ایجاد محیطی امن برای «شکست سازنده»، مشارکت رفتاری (انجام تکالیف)، مشارکت شناختی (حل مسئله) و مشارکت عاطفی (علاقه به مدرسه) را به طور معناداری افزایش می دهد. در نهایت، راهکارهای عملی برای پیاده سازی موثر این رویکرد و اجتناب از چالش هایی نظیر «اثر توجیه بیش از حد» ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

بازی وارسازی (Gamification) ، مشارکت دانش آموز ، تغییر رفتار ، نظریه خودتعیین گری ، انگیزش تحصیلی.