مرور رویکردهای نوین یادگیری در نظام آموزش و پرورش: از یادگیری پیوسته تا بازی محور

هدف از پژوهش حاضر، واکاوی جامع و نظام مند رویکردهای نوظهور در عرصه تعلیم و تربیت با تاکید بر دو محور یادگیری پیوسته و یادگیری بازی محور است. در عصر کنونی که با شتاب فزاینده فناوری و تغییر در الگوهای ارتباطی شناخته می شود، نظام های آموزشی با چالش های جدی در زمینه جذب و نگهداشت انگیزه دانش آموزان و همچنین برقراری عدالت در دسترسی به فرصت های آموزشی روبرو هستند. این مطالعه با روش مروری و تحلیل اسناد معتبر بین المللی و داخلی، به تبیین این موضوع می پردازد که چگونه همگرایی میان علایق شخصی یادگیرنده، شبکه های اجتماعی همسالان و زیرساخت های دیجیتال می تواند منجر به تجربه ای عمیق و معنادار از آموزش شود. یافته های پژوهش نشان می دهد که یادگیری پیوسته از طریق شکستن دیوارهای سنتی مدرسه و پیوند دادن آموزش رسمی به فضاهای غیررسمی، عاملیت دانش آموزان را تقویت کرده و یادگیری بازی محور با کاهش اضطراب و افزایش درگیری ذهنی، مشارکت فعال را در سطوح مختلف تحصیلی ارتقا می دهد. همچنین، این رویکردها با فراهم کردن مسیرهای یادگیری متنوع و شخصی سازی شده، نقش کلیدی در کاهش شکاف های آموزشی و تحقق عدالت اجتماعی در قلمروهای نوین آموزشی ایفا می کنند. نتیجه گیری پژوهش بر ضرورت بازنگری در طراحی برنامه های درسی و توسعه حرفه ای معلمان متناسب با این پارادایم های جدید تاکید دارد تا مدارس بتوانند به محیط هایی پویا و پاسخگو به نیازهای قرن بیست و یکم تبدیل شوند.

کلیدواژه ها:

یادگیری پیوسته ، یادگیری بازی محور ، تحول آموزشی ، مشارکت دانش آموزان ، عدالت آموزشی