تاثیر آموزش مهارت های تاب آوری روان شناختی بر کاهش فرسودگی شغلی معلمان تربیت بدنی

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های تاب آوری روان شناختی بر کاهش فرسودگی شغلی معلمان تربیت بدنی انجام شده است. فرسودگی شغلی، پدیده ای چندوجهی است که پیامدهای نامطلوبی بر سلامت روانی، رضایت شغلی و عملکرد معلمان، به ویژه در حوزه حساس تربیت بدنی، دارد. تاب آوری روان شناختی به عنوان توانایی سازگاری موفقیت آمیز در برابر ناملایمات، رویدادهای استرس زا و سختی های زندگی، پتانسیل بالایی برای تعدیل اثرات منفی فرسودگی شغلی نشان داده است. پژوهش حاضر با رویکردی شبه تجربی و با استفاده از طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل، به سنجش سطح فرسودگی شغلی و تاب آوری روان شناختی پیش و پس از اجرای یک برنامه آموزشی مدون برای گروه آزمایش پرداخته است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان تربیت بدنی شاغل در مدارس شهر [نام شهر فرضی] است که نمونه ای مناسب به صورت در دسترس یا تصادفی طبقه بندی شده انتخاب شده است. ابزارهای سنجش شامل پرسشنامه استاندارد فرسودگی شغلی ماسلاچ (MBI) و پرسشنامه سنجش تاب آوری کانر و دیویدسون (CD-RISC) بوده است. یافته های اولیه نشان دهنده کاهش معنادار سطح فرسودگی شغلی و افزایش معنادار تاب آوری روان شناختی در گروه آموزش دیده در مقایسه با گروه کنترل است. این نتایج حاکی از آن است که آموزش هدفمند مهارت های تاب آوری می تواند به عنوان یک استراتژی موثر در پیشگیری و کاهش فرسودگی شغلی معلمان تربیت بدنی مورد استفاده قرار گیرد. در نهایت، تاکید بر اهمیت توجه به عوامل روان شناختی در محیط کار و ارائه راهکارهای حمایتی برای ارتقای سلامت شغلی این قشر از جامعه آموزشی صورت می گیرد.

کلیدواژه ها:

کلیدیفرسودگی شغلی ، تاب آوری روان شناختی ، معلمان تربیت بدنی ، سلامت شغلی ، سازگاری