بررسی تاثیر استفاده از شبیه سازهای واقعیت مجازی بر مهارت های مدیریت کلاس معلمان

مدیریت کلاس یکی از چالش برانگیزترین مهارت های حرفه ای معلمان، به ویژه معلمان کارآموز و تازه کار، محسوب می شود. روش های سنتی آموزش معلمان اغلب در فراهم کردن فرصت های کافی برای تمرین عملی این مهارت در موقعیت های واقعی و کنترل شده با شکست مواجه هستند. در سال های اخیر، فناوری های واقعیت مجازی (VR) و واقعیت ترکیبی (MR) به عنوان ابزارهای نوین و امیدوارکننده ای برای شبیه سازی موقعیت های پیچیده کلاسی و فراهم کردن بستری امن برای تمرین مهارت های مدیریت کلاس ظهور یافته اند. این مقاله با روش مروری نظام مند به بررسی پژوهش های انجام شده در حوزه تاثیر شبیه سازهای واقعیت مجازی بر مهارت های مدیریت کلاس معلمان می پردازد. یافته های حاصل از مرور ۵۲ مطالعه تجربی نشان می دهد که واقعیت مجازی عمدتا برای آموزش دانش محتوایی رویه ای (procedural knowledge) معلمان، به ویژه در حوزه مدیریت کلاس، به کار گرفته شده است . نتایج فراتحلیل ها حاکی از تاثیر مثبت و متوسط این فناوری بر یادگیری معلمان است (Hedges' g = ۰.۵۲۴) . شبیه سازهای واقعیت مجازی از طریق فراهم کردن سه مزیت کلیدی یعنی غوطه وری (immersion)، تعامل پذیری (interactivity) و تکرارپذیری (repeatability)، به معلمان امکان می دهند تا در محیطی بدون ریسک، رفتارهای دشوار دانش آموزان را مدیریت کرده و بازخورد فوری دریافت کنند . با این حال، چالش هایی نظیر هزینه بالای تجهیزات، محدودیت در واقع گرایی رفتارهای شاگردان مجازی و تمرکز بیشتر بر معلمان کارآموز (پیش ازخدمت) به جای معلمان شاغل، همچنان به عنوان موانع اصلی گسترش این رویکرد شناسایی شده اند . نتیجه گیری می شود که شبیه سازهای واقعیت مجازی ابزاری موثر و مکمل برای آموزش مهارت های مدیریت کلاس هستند، اما تحقق پتانسیل کامل آنها مستلزم طراحی نظریه محور، توسعه سناریوهای متنوع و یکپارچگی هدفمند با برنامه های موجود آموزش معلمان است.

کلیدواژه ها:

واقعیت مجازی ، مدیریت کلاس ، آموزش معلمان ، شبیه سازی ، غوطه وری ، صلاحیت های حرفه ای