تحلیل تاثیر سبک های یادگیری و خودتنظیمی یادگیری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر سبک های یادگیری و خودتنظیمی یادگیری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بود. این پژوهش با استفاده از روش مروری انجام شد. در این روش، منابع علمی مرتبط با موضوع پژوهش شامل مقالات علمی، پژوهش های منتشرشده در مجلات علمی و مقالات ارائه شده در همایش ها و کنفرانس های علمی مورد بررسی قرار گرفتند. در فرایند جمع آوری داده ها، منابع مرتبط با متغیرهای سبک های یادگیری، خودتنظیمی یادگیری و پیشرفت تحصیلی شناسایی و انتخاب شدند و سپس محتوای آن ها مورد تحلیل و بررسی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که سبک های یادگیری از طریق تاثیر بر نحوه پردازش اطلاعات، میزان مشارکت در فعالیت های آموزشی و انگیزه یادگیری می تواند بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاثیرگذار باشد. همچنین نتایج بررسی ها نشان داد که خودتنظیمی یادگیری از طریق مولفه هایی مانند برنامه ریزی، خودنظارتی، ارزیابی عملکرد و مدیریت هیجانات نقش مهمی در بهبود عملکرد تحصیلی ایفا می کند. علاوه بر این، یافته ها نشان داد که محیط کلاس درس و شیوه مدیریت آموزشی می تواند در تقویت سبک های یادگیری و مهارت های خودتنظیمی دانش آموزان نقش موثری داشته باشد. در مجموع نتایج این پژوهش نشان داد که توجه به سبک های یادگیری و تقویت مهارت های خودتنظیمی یادگیری می تواند به بهبود کیفیت یادگیری و افزایش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان کمک کند و زمینه ساز ارتقای فرآیند آموزش در مدارس شود.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، خودتنظیمی یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان