تاثیر سبک رهبری و رفتار معلمان ورزش بر انگیزش درونی دانش آموزان برای فعالیت بدنی

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر سبک های رهبری معلمان ورزش بر انگیزش درونی دانش آموزان به انجام رسید. روش تحقیق مورد استفاده، توصیفی-همبستگی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد جمع آوری شده است. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقاطع متوسطه در مناطق آموزشی شهر تهران بوده و نمونه ای به حجم ۴۰۰ نفر به روش خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. نتایج نشان داد که سبک رهبری حمایتی و مشارکتی معلمان ورزش با انگیزش درونی دانش آموزان برای فعالیت بدنی رابطه مثبت و معناداری دارد. در مقابل، سبک رهبری آمرانه با انگیزش درونی رابطه منفی و ضعیف تری نشان داد. یافته های اصلی بر اهمیت توجه معلمان به نیازهای خودتعیین گری دانش آموزان، یعنی احساس شایستگی، خودمختاری و تعلق اجتماعی، تاکید دارد. در نتیجه، پیشنهاد می شود که در دوره های آموزشی معلمان ورزش، بر ارتقاء مهارت های رهبری حمایتی و مشارکتی تمرکز بیشتری صورت گیرد تا به افزایش پایدار انگیزش درونی دانش آموزان و ترویج فرهنگ فعالیت بدنی در مدارس کمک شود.

کلیدواژه ها:

یسبک رهبری ، انگیزش درونی ، معلم ورزش ، فعالیت بدنی ، نظریه خودتعیین گری