بکارگیری فناوری های نوین در طراحی آموزشی

طراحی آموزشی سنتی، مبتنی بر مدل های خطی مانند ADDIE (تحلیل، طراحی، توسعه، اجرا، ارزشیابی) بود. اما ظهور فناوری های نوین – از هوش مصنوعی و واقعیت افزوده گرفته تا یادگیری تطبیقی و بلاکچین – مرزهای طراحی آموزشی را به طور بنیادین جابه جا کرده است. این مقاله به این پرسش پاسخ می دهد: طراحان آموزشی و معلمان چگونه می توانند از این فناوری ها برای ایجاد تجارب یادگیری شخصی سازی شده، تعاملی، مبتنی بر داده و زمینه مند استفاده کنند؟ در این نوشتار، ابتدا تحول پارادایمی از طراحی آموزشی ایستا به طراحی پویا و تطبیقی تشریح می شود. سپس شش فناوری کلیدی (هوش مصنوعی، واقعیت افزوده/مجازی، یادگیری سیار، گیمیفیکیشن، اینترنت اشیا و بلاکچین آموزشی) معرفی و برای هر کدام الگوی طراحی عملی ارائه می شود. در ادامه، یک چارچوب تلفیقی تحت عنوان «طراحی آموزشی ۵ بعدی» (۵D Learning Design) پیشنهاد می شود که ابعاد شخصی سازی، تعامل غوطه ور، داده محوری، اتصال به جهان واقعی و قابلیت دسترسی همگانی را پوشش می دهد. مقاله با بررسی موردی موفق از یک دوره طراحی شده با فناوری های تلفیقی در دبیرستان و ارائه توصیه های اجرایی برای معلمان و مدارس به پایان می رسد.

کلیدواژه ها:

طراحی آموزشی نوین ، فناوری های آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده ، واقعیت افزوده در آموزش ، هوش مصنوعی در طراحی آموزشی ، یادگیری تطبیقی