یادگیری مستقل و خود گردانی در محیط های چند پایه

یادگیری مستقل و خودگردانی به عنوان مفاهیمی کلیدی در فرآیند آموزش و پرورش، به ویژه در محیط های آموزشی چندپایه، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در کلاس های چندپایه، که دانش آموزان با سطوح مختلف تحصیلی و توانایی های متنوعی حضور دارند، پرورش مهارت های یادگیری مستقل می تواند به دانش آموزان کمک کند تا به صورت فعال در فرآیند یادگیری خود مشارکت داشته باشند و مسئولیت یادگیری خود را بر عهده بگیرند. این مقاله به بررسی مولفه های یادگیری مستقل و خودگردانی و تاثیر آن ها بر کیفیت یادگیری در کلاس های چندپایه می پردازد.نتایج پژوهش نشان می دهد که با تقویت مهارت های خودگردانی، دانش آموزان قادر به مدیریت زمان، تعیین اهداف، و ارزیابی پیشرفت خود خواهند بود که این امر به نوبه خود می تواند انگیزه، اعتماد به نفس و تعهد به یادگیری را در آن ها افزایش دهد. همچنین، پیشنهاد می شود که معلمان از راهکارهای تدریس فعال، گروه های یادگیری و تکنیک های آموزنده برای ارتقای یادگیری مستقل بهره گیری کنند.

کلیدواژه ها:

یادگیری مستقل ، خودگردانی ، محیط های چندپایه ، روش های تدریس فعال ، کیفیت یادگیری