تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر سلامت روان دانش آموزان در شرایط جنگی

آموزش مهارت های زندگی یکی از موثرترین رویکردهای ارتقای سلامت روان در جوامعی است که با شرایط بحران، خشونت و ناامنی مواجه اند. دانش آموزان در مناطق جنگ زده، به دلیل قرار گرفتن در معرض تهدیدهای مداوم، آوارگی، فقدان، سوگ و نااطمینانی، بیش از سایر گروه ها در معرض مشکلات روانشناختی نظیر اضطراب، افسردگی، اختلال استرس پس از سانحه و افت عملکرد تحصیلی قرار دارند. این مقاله مروری با هدف بررسی شواهد علمی موجود درباره تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر سلامت روان دانش آموزان در شرایط جنگی انجام شده است. در این مقاله، با استفاده از یک جستجوی نظام مند در پایگاه های علمی بین المللی و منطقه ای، مطالعات انجام شده بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ مورد بررسی قرار گرفت. مقالات منتخب شامل پژوهش هایی بودند که برنامه های آموزش مهارت های زندگی – نظیر مدیریت هیجان، حل مسئله، تاب آوری، ارتباط موثر، تصمیم گیری و مقابله با استرس – را در میان کودکان و نوجوانان ساکن مناطق جنگ زده یا بحران زده اجرا کرده اند. یافته ها نشان می دهد که آموزش مهارت های زندگی به شکل معناداری موجب بهبود شاخص های سلامت روان، افزایش تاب آوری، کاهش علائم اضطراب و افسردگی، بهبود عملکرد اجتماعی و تقویت احساس کنترل و خودکارآمدی می شود. همچنین، مداخلات گروهی مبتنی بر مدرسه بیشترین بازدهی را داشته اند. این مقاله علاوه بر جمع بندی شواهد موجود، شکاف های پژوهشی و نیاز به مطالعات طولی، فرهنگی محور و مبتنی بر ارزیابی های جامع را برجسته کرده و پیشنهاداتی برای آینده ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، مهارت های زندگی ، دانش آموزان ، جنگ ، تاب آوری ، مداخلات مدرسه محور ، حمایت روانی اجتماعی