تحلیل تاثیر هوش مصنوعی مولد بر تغییر الگوهای خودتنظیمی و استقلال یادگیرندگان در محیط های آموزشی دیجیتال مدرن

پیشرفت های اخیر در هوش مصنوعی مولد شامل مدل های زبانی بزرگ، چت بات ها و ابزارهای تولید محتوا، ساختار و عملکرد محیط های آموزشی دیجیتال را دگرگون کرده اند. این مقاله مروری نظام مند با هدف تحلیل تاثیر هوش مصنوعی مولد بر الگوهای خودتنظیمی و استقلال یادگیرندگان انجام شد. ابتدا چارچوب های نظری مرتبط با خودتنظیمی یادگیری و استقلال یادگیرنده مرور و مفاهیم کلیدی مانند هدف گذاری، برنامه ریزی، پایش و تنظیم شناختی تبیین گردید. سپس شواهد تجربی و مطالعات مروری منتخب بررسی شدند تا مکانیسم های موثر شامل بازخورد فوری، شخصی سازی مسیر یادگیری، مدلسازی استراتژی های حل مسئله و نقش سازوکارهای توضیح پذیری تحلیل شوند. یافته ها نشان می دهند که هوش مصنوعی مولد می تواند از طریق بازخورد قابل تنظیم و ارائه الگوهای راهبردی، خودآگاهی یادگیرنده و مهارت های متادانشی را تقویت کند؛ اما خطراتی مانند اتکا بیش از حد، کاهش تلاش فعال، تولید اطلاعات نادرست و پیامدهای نابرابری در دسترسی نیز مشهود است. مقاله راهکارهایی برای طراحی آموزشی سازگار با توسعه خودتنظیمی، ارتقای سواد اطلاعاتی و سیاست گذاری اخلاقی ارائه می دهد و بر ضرورت مطالعات طولی و توسعه معیارهای سنجش اعتبارسنجی استقلال یادگیرنده تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، خودتنظیمی یادگیری ، استقلال یادگیرنده ، محیط آموزشی دیجیتال ، بازخورد آموزشی