معلم به مثابه کنشگر فرهنگی و تاثیر او بر کیفیت یادگیری

هدف از این پژوهش واکاوی نقش معلم به مثابه کنشگر فرهنگی و تاثیر او بر کیفیت یادگیری فراگیران است؛ نقشی که فراتر از انتقال ساده دانش حرکت می کند و ابعادی هویتی، فرهنگی و تعاملی به خود می گیرد. در این رویکرد، معلم به مرکز تعاملات تربیتی و نقطه تلاقی فرهنگ، تجربه، معنا و یادگیری تبدیل می شود. پژوهش حاضر با بهره گیری از روش ترکیبی و درهم تنیده، ابتدا داده های کمی مربوط به کنشگری فرهنگی، تعاملات تربیتی و کیفیت یادگیری را گردآوری کرده و سپس با تحلیل محتوای مصاحبه های عمیق، لایه های پنهان تر تجربه آموزشی را آشکار ساخته است.یافته های کمی نشان می دهد که میان کنشگری فرهنگی معلم و کیفیت یادگیری رابطه چشمگیر و معناداری برقرار است و تعاملات تربیتی نیز در این میان همچون میانجی فرهنگی عمل می کند. داده های کیفی نیز این تصویر را کامل کرده و تجربه های زیسته فراگیران را در زمینه حساسیت فرهنگی معلم، شیوه های گفت وگوی تربیتی، و تولید فضاهای آموزشی معنادار به نمایش گذاشته است. این همگرایی یافته ها نشان می دهد که معلم در مقام کنشگر فرهنگی می تواند با پیوند دادن دانش رسمی به جهان ذهنی و فرهنگی فراگیر، کیفیت یادگیری را به سطحی عمیق تر و ماندگارتر ارتقا دهد.بر اساس نتایج پژوهش، بازاندیشی در هویت حرفه ای معلم و تقویت توانایی او در خلق محیط های فرهنگی یاددهی و یادگیری، می تواند به تقویت انگیزش، درگیری شناختی و معناجویی در فرآیند یادگیری منجر شود. این امر ضرورت توجه به تربیت فرهنگی معلمان، برنامه های ضمن خدمت مبتنی بر حساسیت فرهنگی و اصلاح نگرش های آموزشی را دوچندان می سازد.

کلیدواژه ها:

معلم ، کنشگر فرهنگی ، کیفیت یادگیری ، تحول آموزشی ، تعامل اجتماعی