کاربرد هوش مصنوعی در طراحی محتوای پویا برای آموزش مجازی دانش آموزان

با رشد روزافزون نظام های آموزش مجازی، به ویژه پس از همه گیری کووید-۱۹، نیاز به فراتر رفتن از محتوای ایستا و یکسان برای تمام دانش آموزان بیش از پیش احساس می شود. محتوای پویا، قابلیت تغییر و انطباق با عملکرد، سبک یادگیری و نیازهای لحظه ای هر یادگیرنده را دارد و هوش مصنوعی (AI) به عنوان مهم ترین فناوری محقق ساز این انطباق پذیری شناخته می شود. این مقاله به روش مروری، کاربردهای مختلف هوش مصنوعی از جمله یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی و سیستم های توصیه گر را در طراحی محتوای پویا برای دانش آموزان در بستر آموزش مجازی بررسی می کند. یافته های مرور منابع نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند از طریق تولید خودکار متن، شخصی سازی چندرسانه ای، طراحی سوالات تطبیقی و ارائه بازخورد هوشمند، کیفیت یادگیری را بهبود بخشد و انگیزه دانش آموزان را افزایش دهد. با این حال، پیاده سازی چنین نظام هایی با چالش های مهمی از قبیل نیاز به زیرساخت پیشرفته، هزینه های بالا، نگرانی های مربوط به حریم خصوصی داده های دانش آموزان، خطر سوگیری الگوریتمی و کمبود مهارت دیجیتال معلمان مواجه است. نتیجه آنکه هوش مصنوعی پتانسیل چشمگیری برای تحول آموزش مجازی از طریق محتوای پویا دارد، اما تحقق این پتانسیل مستلزم تدوین چارچوب های اخلاقی، سرمایه گذاری در توانمندسازی نیروی انسانی و توجه به عدالت آموزشی در دسترسی به فناوری است. این مقاله با ارائه پیشنهادهایی برای پژوهش های آتی و الزامات پیاده سازی، راهنمایی برای سیاست گذاران و دست اندرکاران آموزشی فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، محتوای پویا ، یادگیری تطبیقی ، آموزش مجازی ، شخصی سازی یادگیری