نقش مدیران کاردانش در تربیت نیروی کار ماهر

هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش مدیران هنرستان های کاردانش در تربیت نیروی کار ماهر بود، زیرا این مدیران به عنوان رهبران آموزشی و اجرایی، نقشی محوری در پیوند میان نظام آموزش رسمی و بازار کار ایفا می کنند و فقدان مهارت های عملی متناسب با نیاز صنعت، یکی از چالش های اساسی نظام آموزش فنی و حرفه ای در ایران محسوب می شود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی مدیران و هنرجویان هنرستان های کاردانش استان تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که از میان آنان با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، تعداد یکصد و بیست مدیر و سیصد و شصت هنرجو به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای سنجش نقش مدیران از پرسشنامه محقق ساخته با چهار مولفه اصلی شامل برنامه ریزی و هماهنگی با صنعت، تامین تجهیزات و امکانات کارگاهی، توانمندسازی و نظارت بر عملکرد دبیران، و ایجاد فرهنگ کارآفرینی و مهارت آموزی استفاده گردید. برای سنجش میزان مهارت آموزی هنرجویان نیز از آزمون های عملی استاندارد شده سازمان آموزش فنی و حرفه ای و پرسشنامه ارزیابی شایستگی های حرفه ای بهره گرفته شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه به روش همزمان تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین تمامی مولفه های نقش مدیران کاردانش و میزان تربیت نیروی کار ماهر رابطه مثبت و معناداری وجود دارد، به طوری که مولفه برنامه ریزی و هماهنگی با صنعت بیشترین همبستگی و مولفه ایجاد فرهنگ کارآفرینی کمترین همبستگی را با مهارت آموزی هنرجویان داشت. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که چهار مولفه نقش مدیران در مجموع توانستند بخش قابل توجهی از واریانس مهارت آموزی هنرجویان را تبیین کنند و در این میان، مولفه برنامه ریزی و هماهنگی با صنعت قوی ترین پیش بینی کننده بود. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که مدیران کاردانش با ایفای نقش های چندگانه خود به ویژه در زمینه برقراری ارتباط موثر با بنگاه های اقتصادی، فراهم کردن امکانات به روز کارگاهی و نظارت مستمر بر کیفیت تدریس دبیران، سهم تعیین کننده ای در تربیت نیروی کار ماهر دارند. واژگان کلیدی: مدیران کاردانش، تربیت نیروی کار ماهر، آموزش فنی و حرفه ای، هنرستان های کاردانش.

کلیدواژه ها:

مدیران ، تربیت ، آموزش ، مهارت