تاثیر طرحواره های ناسازگار اولیه بر انتخاب همسر و اثربخشی آموزش های پیش از ازدواج

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر طرحواره های ناسازگار اولیه بر انتخاب همسر و تعیین اثربخشی آموزش های پیش از ازدواج در تعدیل این تاثیر انجام شد. طرحواره های ناسازگار اولیه که در نتیجه تجارب منفی دوران کودکی شکل می گیرند، الگوهای عمیق و فراگیری هستند که بر شناخت، هیجان و رفتار فرد در روابط بزرگسالی به ویژه انتخاب همسر تاثیر می گذارند. این مطالعه به روش توصیفی-همبستگی و نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بر روی ۱۲۰ نفر از زوجین در شرف ازدواج مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تهران انجام شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه طرحواره های ناسازگار اولیه یانگ (فرم کوتاه) و پرسشنامه معیارهای انتخاب همسر بود. گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش های پیش از ازدواج مبتنی بر رویکرد شناختی-رفتاری قرار گرفت. یافته های توصیفی نشان داد که حوزه های بریدگی و طرد، خودگردانی و عملکرد مختل و گوش به زنگی بیش ترین میانگین را در بین افراد دارای انتخاب همسر نامناسب داشتند. یافته های استنباطی حاکی از آن بود که بین نمره کل طرحواره های ناسازگار اولیه و انتخاب همسر رابطه منفی و معناداری وجود دارد (۰.۰۱>p). همچنین آموزش های پیش از ازدواج به طور معناداری باعث کاهش تاثیر منفی طرحواره ها بر انتخاب همسر در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (۰.۰۰۱>p). نتیجه گیری نهایی نشان می دهد که شناسایی طرحواره های ناسازگار در مراحل اولیه و ارائه آموزش های هدفمند پیش از ازدواج می تواند نقش موثری در بهبود کیفیت انتخاب همسر و کاهش آسیب های بعدی در زندگی زناشویی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

طرحواره های ناسازگار اولیه ، انتخاب همسر ، آموزش پیش از ازدواج ، زوجین ، روابط زناشویی.