نیروی انسانی متخصص به مثابه موتور محرکه تحول سازمانی در دستگاه های اجرایی از شایستگی فردی به ظرفیت نهادی

دستگاه های اجرایی به عنوان بازوهای عملیاتی تحقق سیاست ها و خدمات رسانی به شهروندان، در عصر پیچیدگی های فزاینده، با چالش های عمیقی در کیفیت عملکرد، چابکی و نوآوری مواجه هستند. این مقاله استدلال می کند که پاسخ به این چالش ها، فراتر از اصلاحات ساختاری صرف، در گرو تحول در مدیریت راهبردی نیروی انسانی متخصص است. با عبور از نگاه سنتی به نیروی انسانی به مثابه «هزینه» یا «صورت حساب حقوق»، این نیروها به عنوان سرمایه های راهبردی، خالق ارزش و عامل اصلی تحول کیفی سازمانی بازتعریف می شوند. مقاله با روشی ترکیبی (تحلیل اسنادی، مرور نظام مند تجارب و ارائه مدل مفهومی) نشان می دهد که چگونه جذب، پرورش، نگهداشت و بکارگیری بهینه نیروهای متخصص، مستقیما بر چهار شاخص کلیدی ارتقای سازمانی (کیفیت خدمات، نوآوری در فرآیندها، تاب آوری سازمانی و مشروعیت عمومی) تاثیر می گذارد. چارچوب پیشنهادی مقاله، «مدل سه لایه مدیریت استعدادهای راهبردی در بخش عمومی» را معرفی می کند که در سه سطح فردی (شایستگی های تخصصی و اخلاقی)، سازمانی (خرده فرهنگ های یادگیرنده و نظام انگیزشی) و فراسازمانی (اکوسیستم جذب استعداد و حکمرانی شایسته سالار) عمل می کند. در نهایت، با تحلیل موانع ساختاری و فرهنگی در دستگاه های اجرایی ایران (مانند سیاست زدگی، نظام ارشدیت محور و ضعف نظام ارزیابی عملکرد)، یک نقشه راه عملی برای گذار از وضعیت کنونی به وضعیت مطلوب مبتنی بر شایستگی، ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

نیروی انسانی متخصص ، دستگاه های اجرایی ، ارتقای کیفیت سازمانی ، مدیریت استعداد راهبردی ، شایسته سالاری ، یادگیری سازمانی ، سرمایه انسانی ، نوآوری بخش عمومی