بررسی روش های فعال یادگیری در عصر هوش مصنوعی

تحولات شتابان هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با ضرورت بازاندیشی در رویکردهای تدریس مواجه کرده است. در این میان، روش های یادگیری فعال به عنوان چارچوبی مبتنی بر مشارکت شناختی، تعامل اجتماعی و حل مسئله، ظرفیت بالایی برای همگرایی با فناوری های هوشمند دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی مبانی نظری، چارچوب های مفهومی و کاربردهای روش های فعال در عصر هوش مصنوعی انجام شده است. بدین منظور، با رویکرد تحلیلی توصیفی، ادبیات نظری مرتبط با سازنده گرایی، یادگیری تجربی، یادگیری اجتماعی و نظریه های معاصر یادگیری هوشمند تحلیل شده و نمونه هایی از الگوهای آموزش فعال مبتنی بر هوش مصنوعی نظیر یادگیری مسئله محور هوشمند، یادگیری تطبیقی، کلاس معکوس هوشمند و شبیه سازی های مبتنی بر AI بررسی شده است. یافته ها نشان می دهد که تلفیق آموزش فعال با سامانه های هوشمند می تواند به شخصی سازی یادگیری، افزایش درگیری شناختی، تقویت تفکر انتقادی و بهبود عملکرد تحصیلی منجر شود. با این حال، چالش هایی همچون شکاف دیجیتال، ملاحظات اخلاقی، وابستگی فناورانه و ضرورت بازطراحی نظام ارزشیابی نیز مورد توجه قرار می گیرد. در مجموع، آینده آموزش در گرو هم افزایی هوشمندانه میان معلم، یادگیرنده و فناوری های هوش مصنوعی و حرکت از آموزش انتقال محور به یادگیری عمیق و مشارکتی است.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، هوش مصنوعی ، آموزش هوشمند ، یادگیری تطبیقی ، آموزش نوین.