ارتقای تعهد سازمانی معلمان ابتدایی در عصر هوش مصنوعی

این پژوهش با هدف مرور نظام مند راه های ارتقای تعهد سازمانی معلمان ابتدایی در عصر هوش مصنوعی انجام شد. در این مقاله، با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی، تحقیقات داخلی و بین المللی مرتبط با تعهد سازمانی، انگیزش معلمان و تاثیرات هوش مصنوعی بر محیط های آموزشی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان داد که هوش مصنوعی از طریق مکانیسم هایی مانند کاهش بار کاری (خودکارسازی وظایف اداری و تصحیح)، تسهیل توسعه حرفه ای (با استفاده از مربی گری هوش مصنوعی و بازخورد شخصی شده) و امکان پذیر کردن یادگیری شخصی شده برای دانش آموزان، می تواند به طور غیرمستقیم و با تقویت رضایت شغلی، احساس کارآمدی و امید به آینده حرفه، تعهد عاطفی معلمان را افزایش دهد. با این حال، چالش هایی نظیر نظارت بیش از حد، نگرانی های اخلاقی درباره حریم خصوصی و عدالت، کاهش استقلال حرفه ای و کمبود سواد دیجیتال و هوش مصنوعی می تواند پذیرش فناوری را با مشکل مواجه کرده و بر تعهد تاثیر منفی بگذارد. مدل یکپارچه AETC بر این نکته تاکید دارد که موفقیت در به کارگیری هوش مصنوعی و تقویت تعهد معلمان، بیش از دسترسی به فناوری، وابسته به ایجاد یک بافت سازمانی حمایت گر شامل آموزش مناسب، پاسخگویی به دغدغه های اخلاقی، تقویت شایستگی های فناورانه و فرهنگ اعتماد است. در نتیجه، سیاست گذاران و مدیران آموزشی باید با اولویت دادن به توانمندسازی معلمان و ایجاد محیطی حمایتی، از هوش مصنوعی به عنوان ابزاری در خدمت اهداف متعالی تربیت و ارتقای جایگاه حرفه ای معلم بهره گیرند.

کلیدواژه ها:

تعهد سازمانی ، معلمان ابتدایی ، هوش مصنوعی ، انگیزش معلمان.