نقش روش های نوین تدریس بر یادگیری دانش آموزان ابتدایی

آموزش مقطع ابتدایی به عنوان سنگ بنای نظام تعلیم و تربیت، نقشی حیاتی در شکل گیری زیرساخت های شناختی، اجتماعی و رفتاری دانش آموزان ایفا می کند. با توجه به تحولات سریع علمی و اجتماعی قرن حاضر، روش های سنتی تدریس که عمدتا بر انتقال یک سویه ی اطلاعات از سوی معلم به دانش آموز تمرکز داشتند، دیگر پاسخگوی نیازهای یادگیری نسل دیجیتال نیستند. در نتیجه، پژوهش های اخیر بر ضرورت تغییر رویکرد از آموزش مبتنی بر انتقال دانش به یادگیری مبتنی بر تعامل و مشارکت تاکید دارند.روش های نوین تدریس در آموزش ابتدایی، با هدف ارتقای انگیزش، مشارکت فعال و تعامل سازنده طراحی شده اند. از جمله این روش ها می توان به یادگیری فعال و مشارکتی، بازی محور، یادگیری مبتنی بر مسئله، تدریس معکوس و استفاده از فناوری های نوین آموزشی اشاره کرد. اجرای این رویکردها نه تنها میزان یادگیری و حفظ مطالب را افزایش می دهد، بلکه توانمندی های شناختی قرن بیست و یکم از جمله تفکر انتقادی، حل مسئله و خلاقیت را در دانش آموزان تقویت می نماید. بدیهی است تحقق موثر این اهداف در گرو توانمندسازی معلمان و سرمایه گذاری در توسعه ی حرفه ای آنان به عنوان محور تحولات آموزشی است..

کلیدواژه ها:

آموزش وپرورش .دانش اموزان ابتدایی ، تدریس نوین