نقش صلح نامه ها و صحابه در گسترش اسلام در شهرهای مفتوحه ی خوزستان

همزمان با ظهور اسلام، ایران عصر ساسانی با بحران های عمیق سیاسی، اجتماعی و اقتصادی مواجه بود که زمینه را برای تحولات بنیادین فراهم ساخت. خوزستان به عنوان یکی از مهم ترین مناطق مرزی و راهبردی ایران، در جریان فتوحات اسلامی به شیوه های متفاوتی چون جنگ و صلح گشوده شد. این پژوهش با تکیه بر منابع تاریخی معتبر همچون طبری، بلاذری و ابن اعثم کوفی، به بررسی نقش صلح نامه ها و عملکرد صحابه در گسترش اسلام در شهرهای مفتوحه خوزستان از جمله اهواز، شوش، شوشتر، جندی شاپور و رامهرمز می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که صلح نامه ها با تاکید بر اصولی همچون آزادی عقیده، امنیت جانی و مالی، عدالت اجتماعی و اخذ جزیه به جای تحمیل دین، نقش مهمی در جلب اعتماد و پذیرش تدریجی اسلام از سوی ایرانیان ایفا کردند. همچنین رفتار تساهل آمیز و عدالت محور صحابه و فرماندهان مسلمان، در کنار فروپاشی نظام طبقاتی ساسانی، از عوامل موثر در گرایش اقشار مختلف جامعه خوزستان به اسلام بوده است.کلمات کلیدی: شهرهای مفتوحه،گسترش اسلام، صلح نامه ها، نظام طبقاتی ساسانیان، عدالت اجتماعی، خوزستان

کلیدواژه ها:

شهرهای مفتوحه ، گسترش اسلام ، صلح نامه ها ، نظام طبقاتی ساسانیان ، عدالت اجتماعی ، خوزستان