بررسی پیوند میان تمایل به فضای مجازی و فرسایش زبان فارسی در نسل جوان: تحلیل مکانیسم ها و راهکارهای نوین

گسترش شتابان فضای مجازی و نفوذ گسترده شبکه های اجتماعی در زندگی روزمره، به ویژه در میان نسل جوان، تحولات چشمگیری در الگوهای ارتباطی و زبانی ایجاد کرده است که یکی از پیامدهای آن، تضعیف تدریجی زبان فارسی معیار و بروز نشانه هایی از فرسایش زبانی است. زمینه پژوهش حاضر بر این ضرورت استوار است که فهم دقیق رابطه میان تمایل نسل جوان به فضای مجازی و تغییرات زبانی، می تواند به حفظ و تقویت زبان فارسی در عصر دیجیتال کمک کند. هدف پژوهش، بررسی پیوند میان گرایش نسل جوان به فضای مجازی و فرسایش زبان فارسی، تبیین مکانیسم های اثرگذاری این فضا بر ساختارها و هنجارهای زبانی و ارائه راهکارهای نوین و کاربردی برای مواجهه با این پدیده است. روش تحقیق از نوع کیفی، توصیفی–تحلیلی و کتابخانه ای است و داده ها از طریق مطالعه و تحلیل نظام مند منابع علمی معتبر داخلی و خارجی گردآوری شده اند. در این پژوهش، مقالات و پژوهش های منتشرشده در سال های اخیر مورد بررسی قرار گرفت و مضامین اصلی از طریق تحلیل محتوای کیفی استخراج شد. نتایج تحقیق نشان داد که فضای مجازی از طریق مکانیسم هایی چون رواج کوتاه نویسی و ساده سازی زبانی، نفوذ واژگان بیگانه، تغییر الگوهای نوشتاری و گفتاری، کاهش تمرین زبان معیار و تاثیر الگوریتم ها و فرهنگ رسانه ای جهانی، نقش موثری در فرسایش زبان فارسی در میان نسل جوان ایفا می کند. در عین حال، یافته ها حاکی از آن است که با ارتقای سواد زبانی دیجیتال، بازنگری در آموزش زبان فارسی، تولید محتوای جذاب و استاندارد فارسی در فضای مجازی و بهره گیری آگاهانه از فناوری های نوین، می توان از ظرفیت های همین فضا برای تقویت زبان فارسی استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

فضای مجازی ، فرسایش زبان فارسی ، نسل جوان ، سواد زبانی دیجیتال