تلفیق بازی های دیجیتال و اصول مهندسی نرم افزار در آموزش مفاهیم پایه ی علوم رایانه به دانش آموزان دوره ابتدایی

ایده اصلی این است که کودکان را از مصرف کننده‎ی منفعل بازی ها به خالق فعال تبدیل کنیم. این کار نه با آموزش مستقیم کدنویسی، بلکه با معرفی تفکر مهندسی نرم افزار آغاز می شود. در کلاس درس، دانش آموزان پروژه ای ساده مانند ساخت یک بازی ماز یا یک داستان تعاملی را در قالب یک تیم کوچک آغاز می کنند. آنها ابتدا نیازها را تحلیل می کنند: بازی درباره چیست و بازیکن باید چه کاری انجام دهد؟ سپس با کشیدن طرح های ساده روی کاغذ، طراحی می کنند. این طرح ها نقشه ی معماری نرم افزار آن هاست.سپس با استفاده از محیط های برنامه نویسی تصویری مانند اسکرچ، ساخت بازی را شروع می کنند. در این فرآیند، مفاهیمی مانند تجزیه ی مسئله به بخش های کوچک تر، استفاده از حلقه ها و شرط ها، (عیب یابی) به طور طبیعی و ملموس یاد گرفته می شوند. وقتی بازی ساخته شد، آن را با همکلاسی ها تست می کنند و بازخورد می گیرند. این مرحله، آزمون نرم افزار است. بر اساس بازخوردها، بازی خود را اصلاح و بهبود می بخشند که در واقع همان فرآیند تکرارپذیر توسعه است.نتیجه نهایی تنها یک بازی دیجیتال ساده نیست، بلکه درک شهودی از مراحل ساخت یک نرم افزار است. کودکان می آموزد که هر برنامه ای از ایده شروع می شود، نیاز به طراحی دارد، مرحله به مرحله ساخته می شود و پس از آزمون و خطا به کمال می رسد. این رویکرد، پایه ای قوی برای تفکر الگوریتمی و حل مسئله می سازد و مهندسی نرم افزار را به تجربه ای خلاقانه و لذت بخش تبدیل می کند که از همان سال های ابتدایی قابل درک است.

کلیدواژه ها:

بازی دیجیتال ، مهندسی نرم افزار ، آموزش مفاهیم ، علوم رایانه ، دانش آموزان ابتدایی