مدیریت سرمایه انسانی در شهرداری ها: شناسایی عوامل اتلاف منابع انسانی و ارائه راهکارهای بهینه سازی

شهرداری ها به عنوان بزرگ ترین و تاثیرگذارترین نهادهای مدیریت محلی، برای ارائه خدمات مطلوب به شهروندان نیازمند سرمایه انسانی توانمند، کارآمد و باانگیزه هستند. با این حال، پژوهش های متعدد نشان می دهد که بسیاری از شهرداری های کشور با معضل اتلاف منابع انسانی مواجه اند؛ پدیده ای که خود را در قالب کاهش بهره وری، ترک خدمت نیروهای متخصص، غیبت های مکرر، دوباره کاری ها و عدم استفاده بهینه از ظرفیت های موجود نشان می دهد. این پژوهش با هدف شناسایی عوامل موثر بر اتلاف منابع انسانی در شهرداری ها و ارائه راهکارهای عملی برای بهینه سازی مدیریت سرمایه انسانی انجام شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر بررسی منابع کتابخانه ای، تحلیل یافته های پژوهش های پیشین و مطالعه تجارب موفق داخلی و خارجی است.یافته های تحقیق نشان می دهد که عوامل اتلاف منابع انسانی در شهرداری ها در پنج دسته قابل طبقه بندی است: الف) عوامل ساختاری و سازمانی شامل تمرکزگرایی در تصمیم گیری، ساختار سازمانی بخشی (سایلویی)، عدم تطابق شغل و شاغل و ضعف در نظام برنامه ریزی نیروی انسانی ؛ ب) عوامل مدیریتی و رهبری شامل ضعف مهارت های مدیریتی، عدم تفویض اختیار و فقدان رویکرد شایسته سالاری ؛ ج) عوامل انگیزشی و رفتاری شامل نارضایتی شغلی، کاهش تعهد سازمانی و مقاومت در برابر تغییر ؛ د) عوامل فرآیندی و عملیاتی شامل ناکارایی فرآیندها، دوباره کاری های پیاپی و ضعف هماهنگی بین واحدها؛ و ه) عوامل محیطی و کلان شامل محدودیت های بودجه ای، قوانین و مقررات دست وپاگیر و تاثیر شرایط کلان اقتصادی.نتایج تحقیق تاکید می کند که کاهش اتلاف منابع انسانی نیازمند رویکردی یکپارچه و سیستماتیک است که در آن، ارتقای بهره وری نیروی انسانی نه از طریق کاهش هزینه ها، بلکه از طریق بهبود کیفیت مدیریت سرمایه انسانی محقق می شود. چارچوب پیشنهادی این پژوهش شامل راهکارهایی در سطوح فردی، گروهی و سازمانی است که می تواند به مدیران شهری در طراحی برنامه های بهینه سازی مدیریت منابع انسانی یاری رساند.

کلیدواژه ها:

مدیریت منابع انسانی ، اتلاف منابع انسانی ، بهره وری سازمانی ، شهرداری ، سرمایه انسانی ، ترک خدمت ، غیبت شغلی ، دوباره کاری ، شایسته سالاری ، توانمندسازی