تحلیلی بر برنامه درسی پژوهش محور رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان

مهارت پژوهشی از مهارت ها و توانمندی های کلیدی معلمان قرن بیست ویکم است. دانشگاه فرهنگیان که نهاد کلیدی تربیت معلم در کشور هست، باید در تربیت معلم با قابلیت های پژوهشی برنامه مشخصی داشته باشد. هدف پژوهش، بررسی و تحلیل برنامه درسی دروس پژوهشی محور رشته آموزش ابتدایی دانشجویان و مهارت آموزان دانشگاه فرهنگیان بود. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و حوزه پژوهش، اساسنامه دانشگاه فرهگیان و برنامه درسی رشته آموزش ابتدایی دانشجویان و مهارت آموزان دانشگاه فرهنگیان بود. از ابزار فیش برداری هدایت شده و چک لیست تحلیل محتوا استفاده شد و اطلاعات مورد نیاز از جستجوی منابع، کتب و مقالات به دست آمد. نتایج نشان داد که هماهنگی قابل توجهی بین چهار عنصر برنامه درسی اهداف، محتوا، فرایندهای یاددهی- یادگیری، راهبردهای ارزشیابی در اجرا وجود ندارد و بیشترین تمرکز بر ماهیت صوری پژوهش، کارکرد نمره محور، گسست ساختاری پژوهش از برنامه درسی، ضعف یادگیری پژوهشی مشارکتی و ناهماهنگی ارزشیابی با فناوری می باشد. استفاده از منابع و کتب قدیمی، عدم استفاده از تکنولوژی روز، عدم اجرای سرفصل در اجرا و ارزشیابی و کم توجهی به انتخاب اساتید حق التدریس جهت تدریس دروس کارورزی از مهمترین دلایل ضعف عملکرد دانشجویان رشته آموزش ابتدایی در دروس پژوهشی می باشد و با توجه به تحولات و تغییرات روزافزون در شرایط و نیازهای آموزشی در سطح جهانی و ملی، ضرورت بازنگری در برنامه درسی اجتناب ناپذیر است.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی ، دانشگاه فرهنگیان ، تربیت معلم پژوهش محور ، آموزش ابتدایی