نقش ذهن آگاهی در کاهش تنیدگی و بهبود کیفیت زندگی

در سال های اخیر افزایش فشارهای روانی ناشی از شرایط تحصیلی، اجتماعی و اقتصادی، توجه پژوهشگران حوزه سلامت روان را به نقش عوامل محافظتی روان شناختی از جمله ذهن آگاهی جلب کرده است. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ذهن آگاهی در کاهش تنیدگی و بهبود کیفیت زندگی در میان دانشجویان انجام شد. این پژوهش با رویکرد کمی و به روش همبستگی انجام گرفت و جامعه آماری آن را دانشجویان تشکیل دادند که از میان آنان ۲۵۰ نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس ذهن آگاهی براون و ریان، پرسشنامه استرس ادراک شده و پرسشنامه کیفیت زندگی SF-۳۶ استفاده شد. داده ها با بهره گیری از شاخص های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین ذهن آگاهی و تنیدگی رابطه منفی و معناداری وجود دارد و بین ذهن آگاهی و کیفیت زندگی رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد ذهن آگاهی پیش بینی کننده معنادار کاهش تنیدگی و افزایش کیفیت زندگی است. بر اساس این نتایج می توان نتیجه گرفت که ذهن آگاهی به عنوان یک سازوکار روان شناختی مهم می تواند با کاهش تنیدگی و افزایش آگاهی و پذیرش تجربه های فردی، به ارتقای کیفیت زندگی افراد کمک کند و استفاده از مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی در برنامه های ارتقای سلامت روان به ویژه در میان دانشجویان می تواند نقش موثری در بهبود بهزیستی روان شناختی آنان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، تنیدگی ، کیفیت زندگی ، دانشجویان