سیاست کیفری ایران در قضازدایی از جرایم اطفال و نوجوانان
محل انتشار: بیست و دومین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 72
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ABUCONPA22_085
تاریخ نمایه سازی: 27 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
سیستم های دادرسی کیفری با هدف بالا بردن بهره وری و تاثیرگذاری اقدامات در بستر پیشگیری و واکنش نسبت به پدیده مجرمانه، به تمایزهای جسمانی و روان شناختی اطفال و نوجوانان و بزرگسالان و لزوم افتراقی سازی دادرسی این افراد توجه کرده و سیاست های متعددی را بنیان گذاشتند. یکی از این سیاست ها قضازدایی از دادرسی اطفال و نوجوانان است که به طور صریح از دوره مکتب دفاع اجتماعی نوین ناظر بر اطفال مطرح شده و تاکید بر پاسخ های غیرکیفری (خارج از دستگاه کیفری) دارد. این سیاست که با هدف رفع معایب دستگاه قضایی و پیشگیری از تکرار بزه و به طور خاص تر اصلاح اطفال و نوجوانان معارض قانون مطرح شده، در جهت محدود نمودن صلاحیت نهادهای دستگاه قضایی به نفع سایر نهادها و روش های دیگر رسیدگی است و مانعی برای ورود افراد به دستگاه قضایی و جلوگیری از بسیاری از آسیب های منشعب از فرایند قضایی می باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حسین کریمی
دانشجوی کارشناسی ارشد ،گروه حقوق جزا و جرم شناسی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد تیران،ایران