سرمایه انسانی در عصر هوش مصنوعی؛گذار از مدیریت سنتی به مدیریت هوشمند و هم زیست

با شتاب گیری تحولات فناورانه و گسترش کاربرد هوش مصنوعی، نقش و ماهیت سرمایه انسانی در سازمان ها دستخوش تغییرات بنیادین شده است. در چنین فضایی، مدل های سنتی مدیریت که مبتنی بر کنترل، سلسله مراتب و تصمیم گیری خطی هستند، دیگر قادر به پاسخ گویی به نیازهای محیط پویا و داده محور امروز نیستند. بر این اساس، حرکت سازمان ها از مدیریت سنتی به سوی مدیریت هوشمند و هم زیست الزامی است؛ رویکردی که در آن انسان و هوش مصنوعی نه در تقابل، بلکه در یک رابطه تکمیلی و هم افزا فعالیت می کنند. هدف این مقاله، بررسی ابعاد گذار از مدیریت سنتی به مدیریت هوشمند و هم زیست و تبیین جایگاه سرمایه انسانی در این فرایند است.این پژوهش از نوع مروری بوده و با روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است. داده ها و مباحث مورد نیاز از طریق مطالعه منابع کتابخانه ای، مقالات علمی و پژوهش های مرتبط با مدیریت سرمایه انسانی، تحول دیجیتال و هوش مصنوعی گردآوری و تحلیل شده اند. یافته های مقاله نشان می دهد که در عصر هوش مصنوعی، سرمایه انسانی نه تنها اهمیت خود را از دست نداده، بلکه به عنوان عامل اصلی در تفسیر، هدایت و بهره برداری اثربخش از فناوری های هوشمند، نقشی محوری تر یافته است. همچنین، مدیریت هوشمند و هم زیست با تاکید بر تعامل مکمل میان توانمندی های انسانی و قابلیت های فناورانه، زمینه ساز ارتقای بهره وری، نوآوری، یادگیری سازمانی و سازگاری با محیط متغیر خواهد بود. البته این مسیر آسان نیست و همواره با چالش ها و تهدیدات مختلفی مواجه است.

کلیدواژه ها:

سرمایه انسانی ، هوش مصنوعی ، مدیریت منابع انسانی.