وظایف مدیران و معاونین مدارس ابتدایی در شرایط شبه جنگی و مجازی شدن مدارس

در سال های اخیر، اختلال در پیوستگی فعالیت های آموزشی—به ویژه در شرایط شبه جنگی و بحران های امنیتی—به یکی از جدی ترین چالش های نظام آموزشی تبدیل شده است. در چنین شرایطی، مدرسه از یک نهاد صرفا آموزشی به یک نهاد چندکارکردی برای حفظ تداوم یادگیری، حمایت روانی-اجتماعی، مدیریت منابع، تضمین عدالت آموزشی و برقراری ارتباط منظم با خانواده ها و نهادهای بالادستی تبدیل می شود. هدف این مقاله، ارائه یک چارچوب علمی–تحلیلی و اجرایی برای تبیین وظایف مدیران و معاونین مدارس ابتدایی در زمان شرایط شبه جنگی و مجازی شدن مدارس است. مقاله ابتدا با تعریف شرایط شبه جنگی و تشریح پیامدهای آن بر نظام آموزشی، اهمیت مدیریت بحران در مدارس ابتدایی را نشان می دهد و سپس مبانی نظری مدیریت آموزشی در شرایط بحران را مرور می کند. در بخش اصلی، وظایف مدیر مدرسه در ابعاد برنامه ریزی آموزشی، مدیریت بحران، مدیریت منابع انسانی، حمایت روانی، ارتباط با نهادهای بالادستی، مدیریت فناوری آموزشی، نظارت بر کیفیت آموزش مجازی، عدالت آموزشی و مدیریت ریسک توضیح داده می شود. سپس، وظایف معاونان در حوزه های امور اجرایی، انضباطی، آموزشی، ارتباط با خانواده ها، پایش حضور و پیشرفت دانش آموزان، مدیریت سامانه های آموزشی، حمایت از معلمان و دانش آموزان و تضمین اجرای مصوبات تبیین می گردد. در ادامه، نقش مدرسه در سلامت روان دانش آموزان و تعامل خانه و مدرسه تحلیل می شود و چالش های مدیریتی، مسیرهای عملیاتی و یک نمونه برنامه اجرایی ارائه می گردد. مقاله در پایان، پیشنهادهایی برای نظام آموزشی و فهرست منابع نمونه ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت بحران ، مدارس ابتدایی ، آموزش مجازی ، شبه جنگی ، سلامت روان ، عدالت آموزشی ، فناوری آموزشی ، مدیریت منابع انسانی