توانمندسازی منابع انسانی: راهبردی حیاتی برای ارتقاء کارآمدی شهرداری ها
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 14
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EBUCONF30_101
تاریخ نمایه سازی: 27 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
در عصر حاضر که شهرها با چالش های پیچیده و فزاینده ای همچون رشد جمعیت، تقاضای روزافزون برای خدمات باکیفیت، محدودیت منابع و لزوم توسعه پایدار روبرو هستند، نقش شهرداری ها به عنوان نهادهای اصلی مدیریت شهری بیش از هر زمان دیگری حیاتی شده است. موفقیت این سازمان ها در پاسخگویی به این چالش ها، ارتباط مستقیمی با کیفیت و کارایی مهم ترین سرمایه آن ها، یعنی منابع انسانی دارد. مدل های سنتی و دیوان سالارانه مدیریت که بر کنترل و نظارت متمرکز بودند، دیگر پاسخگوی نیازهای دنیای مدرن نیستند. در این میان، مفهوم «توانمندسازی منابع انسانی» به عنوان یک رویکرد نوین مدیریتی، راهکاری استراتژیک برای آزادسازی پتانسیل کارکنان و افزایش بهره وری، نوآوری و تعهد سازمانی مطرح می شود. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای، به بررسی جامع مفهوم توانمندسازی منابع انسانی در بستر شهرداری ها می پردازد. در این راستا، ابتدا به تشریح مبانی نظری و ابعاد مختلف توانمندسازی (روانشناختی و ساختاری) پرداخته و سپس نقش و جایگاه ویژه شهرداری ها در اکوسیستم مدیریت شهری و ضرورت حرکت آن ها به سمت سازمان های توانمند را مورد بحث قرار می دهد. در ادامه، عوامل کلیدی موثر بر موفقیت برنامه های توانمندسازی، از جمله سبک رهبری، فرهنگ سازمانی، ساختار و طراحی شغل، شناسایی و تحلیل می شوند. همچنین، راهکارهای عملی و استراتژی های اجرایی برای پیاده سازی فرهنگ توانمندسازی در شهرداری ها، از آموزش و توسعه گرفته تا تفویض اختیار و ایجاد تیم های خودگردان، ارائه می گردد. مقاله در بخش پایانی به بررسی موانع و چالش های خاص پیش روی توانمندسازی در شهرداری های ایران، نظیر ساختارهای متمرکز، مقاومت در برابر تغییر و محدودیت های قانونی پرداخته و در نهایت با ارائه یک جمع بندی جامع، پیشنهاداتی کاربردی جهت سیاست گذاری و اجرا به مدیران شهری و پژوهشگران این حوزه ارائه می دهد. نتیجه اصلی این پژوهش آن است که توانمندسازی صرفا یک تکنیک مدیریتی نیست، بلکه یک فلسفه و تغییر پارادایم از مدیریت مبتنی بر کنترل به مدیریت مبتنی بر تعهد است که می تواند شهرداری ها را به سازمان هایی یادگیرنده، پاسخگو و شهروند-محور تبدیل نماید.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
عباس زمانی
کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری گرایش محیط زیست شهری دانشگاه پیام نور واحد بابل
محمد نژاد اسمعیل عزیزی
کارشناسی مدیریت کسب و کار دانشگاه علمی کاربردی کیاکلا