آموزش ادبیات فارسی با روش کلاس معکوس

امروزه بهره گیری از شیوه های نوین تدریس برای افزایش کیفیت یادگیری در دروس علوم انسانی بیش از گذشته اهمیت یافته است. یکی از رویکردهای نوظهور در این حوزه، «کلاس معکوس» است که در آن ارائه محتوای درسی به خارج از کلاس منتقل می شود و زمان کلاس به تعامل، تحلیل و فعالیت های یادگیری عمیق اختصاص می یابد. هدف از این مقاله بررسی کاربست روش کلاس معکوس در آموزش ادبیات فارسی و تبیین اثرات آن بر مشارکت دانش آموزان، درک مفهومی متون و تقویت مهارت های زبانی است. نتایج تحلیل نظری نشان می دهد که این رویکرد با فراهم کردن زمینه یادگیری فعال، فرصت بیشتری برای بحث های ادبی، تفسیر متون، خلاقیت زبانی و تفکر انتقادی ایجاد می کند و می تواند در افزایش انگیزش و کیفیت یادگیری درس ادبیات موثر باشد. در مجموع، کلاس معکوس به عنوان روشی مشارکت محور، ظرفیت مناسبی برای تحول در تدریس ادبیات فارسی دارد.

کلیدواژه ها:

کلاس معکوس ، آموزش ادبیات فارسی ، یادگیری فعال ، فناوری آموزشی ، تفکر انتقادی ، تحلیل متن ادبی