تاثیر حکمرانی آموزشی دیجیتال، زیرساخت فناوری مدرسه و نوآوری تدریس بر کیفیت یادگیری و پیشرفت تحصیلی

تحول دیجیتال در نظام های آموزشی، به ویژه در مدارس، نیازمند رویکردی یکپارچه در حوزه حکمرانی آموزشی، زیرساخت های فناوری و نوآوری های تدریس است. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر حکمرانی آموزشی دیجیتال، زیرساخت فناوری مدرسه و نوآوری در روش های تدریس بر کیفیت یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است. این مطالعه با رویکرد تحلیلی–توصیفی و با بهره گیری از چارچوب مفهومی مبتنی بر آموزش دیجیتال انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد حکمرانی آموزشی دیجیتال از طریق سیاست گذاری هوشمند، مدیریت داده های آموزشی، و هدایت هدفمند فناوری در مدارس، بستر مناسبی برای بهبود فرایندهای آموزشی فراهم می کند. همچنین توسعه زیرساخت های فناوری مدرسه شامل دسترسی پایدار به اینترنت، تجهیزات هوشمند آموزشی، سامانه های مدیریت یادگیری و پلتفرم های آموزشی تعاملی، نقش تعیین کننده ای در ارتقای کیفیت یادگیری دارد. از سوی دیگر، نوآوری در تدریس با بهره گیری از روش های فعال یاددهی–یادگیری، یادگیری ترکیبی، کلاس معکوس و استفاده از ابزارهای دیجیتال تعاملی، موجب افزایش مشارکت دانش آموزان، تقویت مهارت های تفکر انتقادی و بهبود نتایج تحصیلی می شود. نتایج پژوهش حاکی از آن است که هم افزایی میان حکمرانی آموزشی دیجیتال، زیرساخت فناوری مناسب و رویکردهای نوآورانه تدریس می تواند به طور معناداری کیفیت یادگیری را ارتقا داده و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را بهبود بخشد. بر این اساس، پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی با توسعه راهبردهای حکمرانی دیجیتال، سرمایه گذاری هدفمند در زیرساخت های فناوری مدارس و توانمندسازی معلمان در به کارگیری روش های نوین تدریس، زمینه تحقق آموزش باکیفیت در عصر دیجیتال را فراهم کنند.