توسعه عملکرد تحصیلی دانش آموزان مبتنی بر مدیریت فناورانه، خودتنظیمی یادگیری و تعامل آموزشی

توسعه عملکرد تحصیلی دانش آموزان از مهم ترین اهداف نظام های آموزشی معاصر به شمار می رود و دستیابی به آن نیازمند بهره گیری از رویکردهای نوین مدیریتی و آموزشی است. در سال های اخیر، گسترش فناوری های آموزشی و تغییر الگوهای یادگیری، توجه پژوهشگران را به نقش مدیریت فناورانه در مدارس، خودتنظیمی یادگیری دانش آموزان و کیفیت تعاملات آموزشی جلب کرده است. مدیریت فناورانه با فراهم سازی زیرساخت های دیجیتال، استفاده هدفمند از ابزارهای یادگیری الکترونیکی و هدایت فرایندهای آموزشی مبتنی بر فناوری، زمینه ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری را فراهم می کند. از سوی دیگر، خودتنظیمی یادگیری به عنوان توانایی برنامه ریزی، نظارت و ارزیابی فرایند یادگیری توسط دانش آموزان، نقش مهمی در افزایش انگیزش تحصیلی، استقلال یادگیری و بهبود عملکرد آموزشی ایفا می کند. در این میان، تعامل آموزشی موثر میان معلمان و دانش آموزان نیز با ایجاد محیط یادگیری فعال، مشارکتی و معنادار، موجب تعمیق یادگیری و افزایش پیشرفت تحصیلی می شود.هدف این مقاله، تبیین نقش مدیریت فناورانه، خودتنظیمی یادگیری و تعامل آموزشی در توسعه عملکرد تحصیلی دانش آموزان و بررسی پیوند میان این سه مولفه در محیط های آموزشی است. یافته های نظری و تجربی نشان می دهد که به کارگیری مدیریت فناورانه در مدارس می تواند بستر مناسبی برای تقویت مهارت های خودتنظیمی دانش آموزان و ارتقای تعاملات آموزشی فراهم آورد. همچنین، ترکیب راهبردهای فناورانه با روش های تدریس تعاملی موجب افزایش مشارکت دانش آموزان، بهبود کیفیت یادگیری و در نهایت ارتقای عملکرد تحصیلی می شود.بر این اساس، نتایج پژوهش حاکی از آن است که توسعه عملکرد تحصیلی دانش آموزان نیازمند رویکردی یکپارچه است که در آن مدیریت فناورانه به عنوان بستر زیرساختی، خودتنظیمی یادگیری به عنوان مهارت فردی دانش آموزان و تعامل آموزشی به عنوان فرایند ارتباطی در کلاس درس، به صورت هم افزا عمل کنند. توجه همزمان به این ابعاد می تواند به بهبود کیفیت نظام آموزشی و افزایش اثربخشی فرایند یاددهی یادگیری منجر شود.