مقایسه نظام آموزش و پرورش ایران و ژاپن با تاکید بر نقش فناوری های نوین آموزشی

نظام های آموزشی در جهان امروز با تحولات گسترده ای ناشی از پیشرفت فناوری های نوین روبه رو شده اند و این فناوری ها به یکی از عوامل مهم در بهبود کیفیت آموزش تبدیل شده اند. پژوهش حاضر با هدف مقایسه نظام آموزش و پرورش ایران و ژاپن با تاکید بر نقش فناوری های نوین در فرایند آموزش انجام شده است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و از نوع مطالعات تطبیقی است و داده های مورد نیاز از طریق بررسی منابع کتابخانه ای، مقالات علمی و اسناد پژوهشی جمع آوری شده است.یافته های پژوهش نشان می دهد که نظام آموزشی ژاپن توانسته است با برنامه ریزی منسجم، آموزش حرفه ای معلمان و اصلاح برنامه های درسی، از فناوری های نوین به صورت هدفمند در جهت تقویت یادگیری فعال، کار گروهی و مهارت های حل مسئله استفاده کند (Keiko Shimizu, ۲۰۲۱). در مقابل، در نظام آموزشی ایران اگرچه در سال های اخیر تلاش هایی برای توسعه فناوری های آموزشی صورت گرفته است، اما استفاده از این فناوری ها در بسیاری از موارد به سطح ابزارهای کمک آموزشی محدود مانده است و کمتر به تغییر در روش های تدریس و یادگیری منجر شده است (محمود مهرمحمدی، ۱۳۹۷). نتایج پژوهش نشان می دهد که موفقیت در بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی تنها به فراهم بودن تجهیزات و زیرساخت ها وابسته نیست، بلکه نیازمند اصلاح برنامه های درسی، توانمندسازی معلمان و ایجاد فرهنگ یادگیری فعال در مدارس است. بر این اساس، توجه به تجربه های موفق نظام های آموزشی پیشرو مانند ژاپن می تواند در بهبود سیاست های آموزشی و توسعه کاربرد موثر فناوری های نوین در آموزش و پرورش ایران نقش مهمی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

نظام آموزش و پرورش ، فناوری های نوین آموزشی ، آموزش تطبیقی ، نظام آموزشی ایران ، نظام آموزشی ژاپن ، کیفیت آموزش