اثربخشی بازی درمانی شناختی رفتاری بر اختلالات یادگیری کودکان ابتدایی شهر اهواز

هدف از پژوهش حاضر اثربخشی بازی درمانی شناختی رفتاری بر اختلالات یادگیری کودکان ابتدایی شهر اهواز بود. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش جز تحقیقات نیمه آزمایشی پژوهش از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه مورد پژوهش کلیه دانش آموزان دارای اختلال یادگیری مشغول تحصیل در شهر اهواز در سال تحصیلی ۱۴۰۴ بودند. حجم نمونه در این پژوهش ۳۰ نفر بود که به روش نمونه گیری در دسترس از دانش آموزان و خانواده هایی که حاضر به شرکت در پژوهش بوده اند، انتخاب شد و در دوگروه کنترل (۱۵) و گواه (۱۵) تقسیم شد. گروه آزمایش سپس در ۸ جلسه بازی درمانی شناختی رفتاری شرکت کردند. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه مشکلات یادگیری کلورادو و همکاران (CLDQ) بود. نتایج با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و نرم افزار SPSS تحلیل و اثربخشی مداخله ارزیابی شد. نتایج نشان داد که مقدار F در نمره پس از آزمون ابعاد اختلال خواندن، شناخت اجتماعی و اضطراب اجتماعی معنادار شده است. بنابراین. با توجه به کاهش میانگین ابعاد اختلال خواندن، شناخت اجتماعی و اضطراب اجتماعی در گروه آزمایش در مرحله پس آزمون به عبارتی میتوان گفت اثربخشی بازی درمانی شناختی رفتاری بر یادگیری دانش آموزان دارای اختلال یادگیری شهر شیراز اثر معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی شناختی رفتاری ، اختلالات یادگیری