تاثیر سبک های فرزندپروری والدین بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 19
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CASEP02_1056
تاریخ نمایه سازی: 26 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک های فرزندپروری والدین بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. این مقاله از نوع مطالعه مروری (تحلیلی – توصیفی) است که با مرور مطالعات داخلی و خارجی، به بررسی ابعاد مختلف سبک های فرزندپروری و پیامدهای آموزشی و روانی آن ها پرداخته است. پیشرفت تحصیلی دانش آموزان به عنوان یکی از شاخص های اصلی موفقیت نظام آموزشی، حاصل تعامل پیچیده ای از عوامل فردی، خانوادگی، اجتماعی و آموزشی است. در این میان، خانواده و به ویژه شیوه های تربیتی والدین نقش بنیادی در شکل گیری نگرش ها، انگیزش ها و رفتارهای تحصیلی دانش آموزان دارند. سبک های فرزندپروری شامل اقتداری، استبدادی، سهل گیرانه و بی تفاوت الگوهای متفاوتی از رفتارهای والدینی هستند که هر یک به صورت مستقیم یا غیرمستقیم بر خودپنداره، نظم شخصی، خودکارآمدی، انگیزش درونی و در نهایت عملکرد تحصیلی دانش آموزان اثر می گذارند.در مرور پژوهش ها، نتایج حاکی از آن است که سبک فرزندپروری اقتداری یا دموکراتیک بیشترین همبستگی مثبت را با پیشرفت تحصیلی دارد، زیرا در این الگو والدین هم زمان با حفظ انضباط، محبت و احترام متقابل را در روابط خانوادگی نهادینه می کنند. در مقابل، سبک های استبدادی و سهل گیرانه غالبا با ضعف در خودنظم دهی تحصیلی، کاهش احساس مسئولیت، و افت انگیزش یادگیری همراه هستند. سبک بی تفاوت نیز بیشترین پیامدهای منفی تحصیلی و هیجانی را در پی دارد، زیرا دانش آموز احساس حمایت و هدایت کافی از سوی والدین را تجربه نمی کند. تحلیل یافته های پژوهش های داخلی و پژوهش های خارجی نشان می دهد که روابط توام با محبت، نظارت هوشمندانه، و فراهم سازی محیط خانوادگی امن و انگیزه بخش، پیش بینی کننده سطوح بالای پیشرفت تحصیلی در دوره های ابتدایی و متوسطه است.نتایج این مقاله بیانگر آن است که مداخله های آموزشی و روان شناختی در سطح خانواده از طریق آموزش والدین در زمینه مهارت های ارتباطی، تنظیم هیجان، و سبک های تربیتی موثر می تواند نقش تعیین کننده ای در ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا کند. بر این اساس، توصیه می شود برنامه های مشاوره ای مدارس با محوریت ارتقای آگاهی والدین درباره تاثیر سبک های فرزندپروری بر یادگیری و انگیزش تحصیلی فرزندان طراحی و اجرا شود. این مطالعه همچنین اهمیت تعامل میان نهاد خانواده و نظام آموزشی را در ایجاد محیط های حمایتی برای رشد تحصیلی و شخصیتی دانش آموزان برجسته می سازد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ریحانه حسنی سجزه یی
کارشناسی ارشدروان شناسی عمومی دانشگاه پیام نورنجف اباد