تحلیل تطبیقی نقوش سنتی والگوهای مدرن در طراحی پارچه با تاکید بر آموزش و خلاقیت

این پژوهش با هدف تحلیل تطبیقی نقوش سنتی و الگوهای مدرن در طراحی پارچه و بررسی نقش آن ها در تقویت آموزش خلاقیت در حوزه طراحی انجام شده است. روش تحقیق کیفی و از نوع توصیفی تحلیلی بوده و در آن از رویکرد تطبیقی برای بررسی مفاهیم و ساختارهای بصری استفاده شده است. جامعه مورد مطالعه شامل مجموعه ای از نقوش سنتی ایرانی، الگوهای مدرن طراحی پارچه در دوره معاصر و نمونه های تلفیقی از این دو در سطح ملی و بین المللی است. داده ها از طریق مطالعات اسنادی، منابع کتابخانه ای، مقالات علمی و تحلیل بصری آثار منتخب گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهد که نقوش سنتی ایرانی با برخورداری از ریشه های فرهنگی، نمادین و تاریخی، دارای ظرفیت های غنی زیبایی شناختی هستند و می توانند به عنوان منبع الهام موثر در فرآیند آموزش خلاقیت در طراحی پارچه مورد استفاده قرار گیرند. در مقابل، الگوهای مدرن که تحت تاثیر جهانی شدن، فناوری های نوین و تحولات اجتماعی شکل گرفته اند، بر رویکردهای مفهومی، مینیمالیسم و تنوع در ترکیب بندی تاکید دارند. نتایج تحلیل تطبیقی نشان می دهد که آشنایی طراحان و هنرجویان با هر دو رویکرد و بهره گیری از تلفیق آن ها می تواند زمینه ساز شکل گیری ایده های نوآورانه در آموزش و تولید آثار خلاقانه باشد؛ آثاری که ضمن حفظ هویت فرهنگی، پاسخگوی نیازها و سلیقه های معاصر نیز هستند.

کلیدواژه ها:

طراحی پارچه ، نقوش سنتی ، الگوهای مدرن ، آموزش خلاقیت ، مطالعه تطبیقی ، هویت فرهنگی