تحلیلی بر تاثیر بازی های دیجیتال بر عملکرد شناختی و تحصیلی دانش آموزان

رشد و توسعه مهارت های مختلف در کودکان از جمله مهارت های اجتماعی، شناختی و جسمی، از جمله اولویت های تربیتی والدین و مربیان است. یکی از ابزارهای موثر در این راستا، بازی ها هستند. بازی ها که زمینه ساز رشد همه جانبه کودک و بخش جدایی ناپذیر زندگی اوست نه تنها به عنوان یک وسیله تفریحی بلکه به عنوان یک فعالیت آموزشی و تربیتی به تقویت مهارت های مختلف کودکان کمک می کنند(برزی،۱۴۰۴). بازی های رایانه ای به عنوان نمونه ای از فناوری های نو پدید، یکی از فعالیت های اصلی در زندگی کودکان و نوجوانان نسل جدید محسوب می شود(روحانی راوری،۱۴۰۳). پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش بازی های مجازی بر مهارت های ارتباطی و جامعه پذیری دانش آموزان به روش تحلیلی- کتابخانه ای و با استناد به پایگاه های داده نگارش یافته است نتایج تحقیق نشان می دهند که بازی ها نقش حیاتی در رشد و یادگیری کودکان دارند. بازی های مجازی به تقویت مهارت های اجتماعی مانند تعامل، همکاری و رعایت قوانین کمک می کنند. علاوه بر این، بازی های دیجیتال در صورت استفاده معتدل، می توانند به تقویت تمرکز و مهارت های شناختی کودکان کمک نمایند و بازی درمانی نیز به عنوان یک روش موثر در بهبود وضعیت روانی کودکان مطرح است. با توجه به پیشرفت های چشمگیر در فناوری و ورود آن به عرصه های مختلف زندگی، از جمله آموزش و پرورش، استفاده از بازی های آموزشی دیجیتال و گیمیفیکیشن به عنوان ابزاری نوین برای بهبود فرآیندهای یادگیری و عملکرد شناختی دانش آموزان ابتدایی مورد توجه قرار گرفته است. این رویکرد، با بهره گیری از عناصر جذاب بازی مانند پاداش، رقابت، و چالش، می تواند انگیزه درونی دانش آموزان را افزایش دهد و فرآیند یادگیری را از یک فعالیت خشک و منفعل به تجربه ای جذاب و تعاملی تبدیل کند. در این پژوهش، تاثیرات این بازی ها بر عملکردهای شناختی کلیدی نظیر حافظه فعال، توجه پایدار، حل مسئله و تفکر انتقادی در دانش آموزان ابتدایی بررسی می شود

کلیدواژه ها:

بازی های دیجیتالی ، عملکرد شناختی ، وضعیت تحصیلی