صلاحیت دیجیتال معلمان در مدارس ابتدایی ایران: مطالعه کیفی شیوه های ادغام، چالش ها و ملاحظات فرهنگی

این مطالعه کیفی، وضعیت شایستگی دیجیتال معلم را در مدارس ابتدایی ایران از طریق مصاحبه با پنج معلم بررسی می کند. این پژوهش با استفاده از مدل ادغام دیجیتال استارکی و چارچوب شایستگی های دیجیتال مدرسان کشورهای اروپایی و دفتر انتشارات دفتر اتحادیه اروپا در لوکزامبورگ، طیفی از پذیرش فناوری را از استفاده از ابزار اولیه تا تزریق پیشرفته آموزشی نشان می دهد. یافته های کلیدی، نقش فناوری را در افزایش مشارکت دانش آموزان و آموزش فراگیر برجسته می کند، در حالی که موانع مداوم از جمله محدودیت های زیرساختی، شکاف های توسعه حرفه ای و نگرانی های مربوط به عدالت آموزشی را شناسایی می کند. این مطالعه به ویژه بر پتانسیل توسعه نیافته آموزش های دیجیتال متناسب با فرهنگ جامعه ایرانی تاکید می کند. یافته ها نشان داد که در حالی که شایستگی دیجیتال بنیادی در بین معلمان گسترده است، ادغام تحول آفرین همچنان توسط عوامل سیستمی محدود می شود. این تحقیق با ارائه درکی وسیع از شایستگی های دیجیال معلمان در چشم انداز آموزشی منحصر به فرد ایران، به مباحث بین المللی در مورد آموزش دیجیتال کمک می کند و توصیه هایی را برای سیاست گذاری و عمل ارائه می دهد که نوآوری فناوری را با عدالت و پاسخگویی فرهنگی متعادل می کند.

کلیدواژه ها:

شایستگی دیجیتال معلم ، ادغام فناوری ، آموزش ابتدایی ، ایران ، عدالت آموزشی ، پاسخگویی فرهنگی