تحلیل رابطه سبک های رهبری آموزشی معلمان با درگیری تحصیلی (Academic Engagement) دانش آموزان

این مقاله به تحلیل رابطه سبک های رهبری آموزشی معلمان با درگیری تحصیلی دانش آموزان می پردازد. هدف اصلی، شناسایی و بررسی تاثیر انواع سبک های رهبری معلمان بر ابعاد مختلف درگیری تحصیلی و ارائه راهکارهای عملی برای بهبود کیفیت یادگیری است. این پژوهش به صورت تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. در این مقاله، ابتدا مبانی نظری رهبری آموزشی و سپس شش سبک اصلی رهبری شامل تحول گرا، تبادلی، خدمتگزار، مشارکتی، آمرانه و آزادمنش به تفصیل بررسی شده اند. همچنین چهار بعد درگیری تحصیلی یعنی شناختی، رفتاری، عاطفی و عاملیتی تشریح گردیده است. یافته ها نشان می دهد که سبک های رهبری تحول گرا و مشارکتی بیشترین تاثیر مثبت را بر تمامی ابعاد درگیری تحصیلی دارند، در حالی که رهبری آمرانه و آزادمنش می توانند پیامدهای منفی داشته باشند. رهبری خدمتگزار نیز با ایجاد محیط حمایتی، درگیری عاطفی و عاملیتی را تقویت می کند. نتایج تاکید می کند که معلمان باید بسته به شرایط کلاس، ویژگی های دانش آموزان و اهداف آموزشی، از ترکیبی انعطاف پذیر از سبک های رهبری استفاده کنند تا درگیری عمیق و پایدار دانش آموزان را تضمین نمایند.

کلیدواژه ها:

سبک های رهبری آموزشی ، درگیری تحصیلی ، رهبری تحول گرا ، معلمان ، یادگیری فعال ، انگیزش تحصیلی