نقش تحمل ابهام و استرس ادراک شده در پیش بینی و کنترل اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش تحمل ابهام و استرس ادراک شده در پیش بینی و کنترل اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع پیش بینی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان مشغول به تحصیل در سال جاری بود که از میان آن ها یکصد نفر به روش نمونه گیری دردسترس از طریق فراخوان در پیام رسان های داخلی (سروش، ایتا و بله) انتخاب شدند. شرکت کنندگان به چهار پرسشنامه استاندارد شامل مقیاس تحمل ابهام، مقیاس استرس ادراک شده، پرسشنامه اضطراب اجتماعی و پرسشنامه کنترل اضطراب اجتماعی پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین تحمل ابهام با اضطراب اجتماعی رابطه منفی و معنادار و بین استرس ادراک شده با اضطراب اجتماعی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین تحلیل رگرسیون گام به گام آشکار کرد که استرس ادراک شده به تنهایی و تحمل ابهام به همراه آن، پیش بینی کننده های معناداری برای اختلال اضطراب اجتماعی و کنترل آن هستند. تحمل ابهام به عنوان یک عامل محافظتی و استرس ادراک شده به عنوان یک عامل خطر در برابر اضطراب اجتماعی دانشجویان عمل می کنند. آموزش مهارت های کاهش استرس و افزایش تحمل ابهام می تواند به عنوان یک پروتکل مداخله ای موثر در مشاوره دانشجویی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تحمل ابهام ، استرس ادراک شده ، اضطراب اجتماعی ، دانشجویان ، فضای مجازی