نقش باورهای فراشناختی و انگیزش درونی در پیش بینی و کنترل اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش باورهای فراشناختی و انگیزش درونی در پیش بینی و کنترل اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع پیش بینی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان مشغول به تحصیل در سال جاری بود که از میان آن ها یکصد نفر به روش نمونه گیری دردسترس از طریق فراخوان در پیام رسان های داخلی (سروش، ایتا و بله) انتخاب شدند. شرکت کنندگان به چهار پرسشنامه استاندارد شامل پرسشنامه باورهای فراشناختی، پرسشنامه انگیزش درونی، مقیاس اضطراب اجتماعی و پرسشنامه کنترل اضطراب اجتماعی پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین باورهای فراشناختی مثبت (اعتماد به توانایی های شناختی) با اضطراب اجتماعی رابطه منفی و بین باورهای فراشناختی منفی (نگرانی در مورد کنترل ناپذیری افکار) با اضطراب اجتماعی رابطه مثبت معنادار وجود دارد. همچنین انگیزش درونی با اضطراب اجتماعی رابطه منفی معنادار داشت. تحلیل رگرسیون گام به گام آشکار کرد که انگیزش درونی به تنهایی و باورهای فراشناختی مثبت به همراه آن، پیش بینی کننده های معناداری برای اختلال اضطراب اجتماعی و کنترل آن هستند. انگیزش درونی و باورهای فراشناختی مثبت به عنوان عوامل محافظتی و باورهای فراشناختی منفی به عنوان عوامل خطر در برابر اضطراب اجتماعی دانشجویان عمل می کنند. آموزش بازسازی باورهای فراشناختی و تقویت انگیزش درونی می تواند به عنوان پروتکل مداخله ای موثر در مشاوره دانشجویی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

باورهای فراشناختی ، انگیزش درونی ، اضطراب اجتماعی ، دانشجویان ، فضای مجازی