تاثیر هوش مصنوعی بر یادگیری شخصی سازی شده در کلاس های درس

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر استفاده از هوش مصنوعی بر خودکارآمدی تحصیلی و رضایت از یادگیری شخصی شده در دانش آموزان دوره متوسطه انجام شد. روش تحقیق توصیفی-پیمایشی بود و جامعه آماری شامل ۳۰۰ دانش آموز (۱۵۰ نفر در بازه سنی ۱۳ تا ۱۵ و ۱۵۰ نفر در بازه ۱۶ تا ۱۸ سال) از مدارس مختلف بود. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه های استاندارد سنجش متغیرهای پژوهش بود. یافته ها نشان داد که میانگین نمره «رضایت از یادگیری شخصی شده» (۳.۹۱) و «خودکارآمدی تحصیلی» (۳.۸۲) در سطح بالایی قرار دارد. همچنین، مقایسه گروه های سنی حاکی از آن بود که دانش آموزان بزرگتر (۱۶ تا ۱۸ سال) نه تنها نمرات بالاتری کسب کرده اند، بلکه پراکندگی نظرات آن ها کمتر است که نشان دهنده تجربه یکسان تر و درک عمیق تر از ابزارهای هوشمند است. این نتایج تایید می کند که هوش مصنوعی با شخصی سازی فرآیند آموزش، نیازهای روانی دانش آموزان را برآورده کرده و انگیزه درونی آن ها را تقویت می کند. با این حال، تفاوت های سنی نشان می دهد که مداخلات آموزشی باید متناسب با سطح بلوغ شناختی طراحی شوند؛ به طوری که برای نوجوانان بزرگتر بر استقلال تمرکز شود و برای نوجوانان کوچک تر بر راهنمایی ساختاریافته. در نهایت، این مطالعه نشان می دهد که تلفیق هوش مصنوعی در کلاس درس، پتانسیل عظیمی برای ارتقای سلامت روانی و کیفیت یادگیری دارد، مشروط بر اینکه با آموزش مهارت های دیجیتال و نظارت دقیق همراه باشد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه: هوش مصنوعی در آموزش ، خودکارآمدی تحصیلی ، یادگیری شخصی شده ، رضایت دانش آموزان ، روانشناسی تربیتی