برنامه ریزی شهرداریها در توسعه مدیریت یکپارچه فضای سبزدر محلات شهری

افزایش سریع شهرنشینی و تمرکز جمعیت در مناطق شهری فشار بی سابقه ای را بر محیط زیست شهری وارد کرده و ضرورت وجود فضاهای سبز کارآمد را بیش از پیش نمایان ساخته است. این فضاها نقش حیاتی در ارتقای کیفیت، زندگی، سلامت روانی شهروندان، تعدیل میکروکلیما، حفظ تنوع زیستی و تحقق پایداری شهری ایفا می کنند. با این حال تامین، توسعه و نگهداری این فضاها با چالش های متعددی از جمله محدودیت زمین، کمبود بودجه، برنامه ریزی ناکارآمد و مدیریت بخشی مواجه است. فضای سبز شهری یکی از زیرساخت های کلیدی در بهبود کیفیت زندگی و ارتقای زیست پذیری در شهرها است. اقلیم های خشک و نیمه خشک، چالش های ویژه ای در مدیریت این فضاها ایجاد می کنند. این چالش ها شامل کمبود منابع آبی، کاهش کیفیت آب های زیرزمینی و ناکارآمدی سیستم های آبیاری سنتی است. فضای سبز از ارکان و عوامل مهم پایداری شهرها به شمار می آید. اهمیت فضاهای سبز شهری در پایداری شهر و اثرات مثبت زیباشناختی، اجتماعی و روانی شهروندان و کارکرد اکولوژیکی آن در شهرها، انکارناپذیر است. در این خصوص نه تنها وجود فضای سبز در شهرها، بلکه رعایت الگوی صحیح پراکنش و توزیع متناسب آن و همچنین سرانه اختصاص یافته به شهروندان براساس نیاز جمعیتی یکی از مباحث اساسی در برنامه ریزی و مدیریت شهری است. کمبود شدید این کاربری متناسب با تراکم جمعیت و عدم توزیع مناسب بوده است. همچنین با برآورد جمعیت شهرها پیش بینی شده است که این شهرها با توجه به سرانه استاندارد تعیین شده به فضای سبز بیشتری نیاز خواهد داشت.