موانع و چالش های مدیریتی در مسیر توسعه انرژی از پسماند در رشت

علیرغم پتانسیل بالای تبدیل پسماند به انرژی در شهر رشت و پیشرفت های نسبی در دهه اخیر، توسعه نیروگاه های زباله سوز و بیوگاز در این منطقه با موانع و چالش های متعددی مواجه است. این مقاله به بررسی سیستماتیک موانع مدیریتی، قانونی، فنی، اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی در مسیر توسعه انرژی از پسماند در رشت می پردازد. روش تحقیق شامل تحلیل اسنادی قوانین و مقررات موجود، مصاحبه با ذی نفعان کلیدی (شهرداری، سازمان محیط زیست، سرمایه گذاران) و مطالعه تطبیقی با تجربیات موفق جهانی است. نتایج نشان می دهد که مهم ترین موانع شامل: (۱) موانع ساختاری و قانونی: عدم وجود برنامه جامع مدیریت پسماند ملی، ابهام در ضوابط استقرار نیروگاه ها و نبود زیرساخت های سنجش آلاینده ها؛ (۲) موانع فنی: کیفیت پایین پسماند (رطوبت بالا و ارزش حرارتی پایین)، عدم تطابق ضوابط ملی با استانداردهای بین المللی؛ (۳) موانع اقتصادی: سرمایه گذاری اولیه بالا، نبود تعرفه تشویقی مناسب و ریسک های مالی؛ (۴) موانع اجتماعی: نارضایتی عمومی و عدم پذیرش اجتماعی پروژه ها؛ (۵) موانع مدیریتی: ضعف در برنامه ریزی بلندمدت، نبود هماهنگی بین بخشی و کمبود نیروی متخصص است. در پایان، راهکارهای عملی شامل تدوین برنامه ملی راهبردی، بومی سازی الگوریتم های امکان سنجی، مستندسازی تجربیات، استفاده از ظرفیت شرکت های دانش بنیان و اصلاح قوانین و مقررات ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

موانع مدیریتی ، انرژی از پسماند ، زباله سوز ، مدیریت یکپارچه پسماند ، رشت ، چالش های قانونی